|
|
|
|
|
|
|
|
| World Servants.nl » Nieuws » [ha210] Sloop kerk in volle gang |
|
[ha210] Sloop kerk in volle gangwoensdag 28 juli 2010Het is alweer een paar dagen geleden dat de groep van [ha210] Klaslokalen in Griffin wat van zich heeft laten horen. In de afgelopen dagen is er van alles gebeurd, van snorkelen tot slapen tussen de ratten(poep) en van kerkslopen tot kopspijkers. Een verslag van wat er zich heeft afgespeeld in Haïti: Het is woensdagmiddag als ik dit schrijf, zittend aan de tafel in de eetzaal. Naast me zitten vijf deelnemers die vandaag zijn thuisgebleven. Er waart hier op de missiepost een virus rond, zo lijkt het. Een groot deel van de staf van BHM was vorige week ziek; symptomen: overgeven en diarree. Het virus leek onze groep over te slaan en de missiepost verlaten te hebben. Helaas bleek gisteren het tegendeel, toen twee deelnemers na het kinderwerk dezelfde symptomen hadden. Positieve kant van dit virus: met een dag is het leed geleden. Nadeel: het blijkt tamelijk besmettelijk, ondanks de strikte hygiëneregels van medisch leider Angela. We hopen dat het bij zes slachtoffers (geen zorgen thuis, het leed is alweer aardig geleden, we zitten samen te keuvelen) blijft en te zien aan de energie van de rest van de groep op de bouwplaats lijkt dat ook wel zo.Laten we het verslag van de afgelopen dagen beginnen op de bouwplaats. Al vanaf vrijdag zijn we keihard bezig met het slopen van de kerk van Griffin. Inmiddels ligt de vloer van de hele zijbeuk en het bovendeel van de buitenmuur er uit. Alle werkers in de kerk zijn als mijnwerkers uitgedost: veiligheidsbril, stofkap, handschoenen, hamer, beitel en uit de kerk stijgt continue een grijze stofwolk op. De planning is dat de sloop vanmiddag wordt afgerond. Het doel van het slopen is om het kerkgebouw, dat direct vast komt te zitten aan de nieuwe klaslokalen, orkaan- en aardbevingsbestendig te maken. Het bovenste deel van de buitenmuur wordt daarom vervangen door een ringbalk, die direct verbonden wordt met de ringbalk van de nieuwe school. Later wordt ook nog het dak vervangen. De klaslokalen zijn inmiddels voorzien van raam- en deurkozijnen en daaromheen metselwerk (ja, ik heb gejokt – verkeerd begrepen – in het vorige nieuwsbericht). Daarbovenop is vandaag een ringbalk gestort. De planning is krap, maar we hopen het dak erop te kunnen krijgen. Het wordt hard werken en misschien offeren we onze vrije zaterdag wel deels op (de groep weet nog niet dat dit idee bestaat). Maandag is hoe dan ook de overdracht… Afgelopen weekend zijn we naar het strand geweest. BHM heeft een eigen stukje grond aan zee, waar regelmatig kampen en conferenties worden georganiseerd. Wij mochten hier afgelopen zaterdag en zondag van genieten. Even de belangrijkste ingrediënten op een rij: strakblauwe zee, koraalrif, palmbomen, hete zon, luchtbedden, vlot, snorkels, flippers en een rattenkolonie. Dat laatste moet ik even uitleggen denk ik… Op het BHM Beach terrein staan een aantal barakken met stapelbedden. Netjes maar sober. Daarnaast is er een beachhouse, waar het oog van de vrouwelijke groepsleden al voor aankomst op was gevallen. Cultuurstaflid Marjon zag het helemaal voor zich om daar prins(es)heerlijk te slapen met de veertien dames van de groep. Helaas voor de vrouwen lagen alle bedden bij aankomst vol met rattenpoep. Hmmmm, weltrusten! De zee was heerlijk warm en het koraal prachtig. Een groot deel van de groep heeft tussen de fel gekleurde vissen en (zoals Eduard ze noemt) platgeslagen kerstbomen gezwommen. Na zonsondergang hebben we kopspijkers gespeeld. Hilarische vragen van quizmasters Martinus en Eduard en stafleden die de plank raak, maar de spijker missloegen bezorgden ons een leuke avond. We sloten zaterdag af met een sing-in, waar we met elkaar ook gebeden hebben voor alles wat we zaterdagochtend zagen onderweg naar het strand. We maakten een rit door Port-au-Prince en zagen daar opnieuw de ingestorte gebouwen, waaronder het presidentieel paleis en verschillende ministeries. Ook reden we langs verschillende tentenkampen en door de vroeger gevreesde wijk Cité du Soleil. Overal zijn de sporen van 12 januari zichtbaar. Het meest macabere spoor zijn wel de massagraven, waar we langs reden. Zeven zandhopen dekken duizenden lijken af, die er vrachtwagen voor vrachtwagen in grote kuilen werden gestort. Elk massagraf is gevuld met twintig tot dertig vrachtwagens vol stoffelijke overschotten, zo vertelde onze tolk. Hij werkte in de afgelopen maanden meerdere keren samen met teams van de organisatie van Billy Graham, die nazorg en traumaverwerking verlenen in de tentenkampen. Ook was hij tolk voor de Duitse TV-zender ARD. Vorige week vertelde hij al aan een groepje deelnemers wat hij in de maanden na 12 januari heeft meegemaakt en tijdens de busrit deelde hij opnieuw schokkende ervaringen. In de afgelopen dagen hebben de deelnemers middels verschillende activiteiten gewerkt aan hun persoonlijke projectdoelen. Een paar voorbeelden daarvan: [*] Sifra, Cora, Bram, Ine, Martinus, Wouter, Marjolein en Elianne zijn mee geweest met een voedseltransport. BHM levert namens het World Food Program voedsel uit op honderden scholen. Helaas bleef het voor Martinus en Wouter bij het in- en vervolgens weer uitladen van het voedsel. De weg naar ‘hun’ school bleek onbegaanbaar. Later deze week volgt een nieuwe poging, dan samen met Simon, Saskia, Hanneke en Annemieke. [*] Annemieke, Kees, Elianne en Marjolein hebben een middag met tolk Holgon gesproken over zijn ervaringen na de aardbeving, zoals ook hierboven al genoemd. [*] Annemieke en Cora hebben meegekeken bij hun Haïtiaanse collega-docenten. Eerst hebben ze gezien hoe leraren hier les geven en vervolgens hebben zij een vijfde klas Engelse les gegeven. [*] Jasmijn en Cora hebben afgelopen vrijdag onze koks geholpen bij het klaarmaken van een uitgebreide maaltijd, met een aantal Haïtiaanse gerechten. Vooral hun kippenbouten waren heerlijk! [*] Debora, Saskia, Bram en Willem-Jan zijn gisteren naar het radiostation Signal FM geweest. In de eerste vier dagen na de aardbeving was dit het enige station dat kon uitzenden. Ze hebben er gesproken over de rol van de radio in de communicatie na de ramp. [*] Nienke, Angela, Michaël, Ine en Sifra hebben het BHM-ziekenhuis uitgebreid bekeken. Ze hebben consulten van een arts bijgewoond en Nienke, Angela en Michaël hebben gesproken met een top-orthopeed, die hen (op zijn Ipad) ook allerlei operaties heeft laten zien die hij net na de aardbeving heeft moeten verrichten. Hij heeft hen uitgenodigd om morgen een aantal operaties bij te wonen, als hij opnieuw een dagje prodeo in de BHM-kliniek werkt. [*] Vandaag zijn Marjolein, Wouter, Jasmijn, Marjon en Simon op bezoek bij het kinderdorp van de stichting Hart voor Haïti. We zijn erg benieuwd naar hun ervaringen. Voor de komende dagen staat het volgende op het programma: [*] Bram, Ine, Ytje, Eduard en Willem-Jan hebben morgen een afspraak met de noodhulpcoördinator van Samaritans Purse, een van de grote noodhulporganisaties die hier actief zijn. [*] Ytje, Angela, Michaël en Nienke zijn vrijdag uitgenodigd bij de Head of Mission van Médicens sans Frontières (Artsen zonder Grenzen) om met hem te praten over deorganisatie van de medische hulpverlening in Haïti. [*] Vrijdagmorgen willen we ’s morgens heel vroeg, voor de bouw, de afdaling naar de waterval in het dal onder de missiepost maken. Dit schijnt een flinke helling te zijn, dus we gaan onder begeleiding. Van bovenaf ziet het er prachtig uit in elk geval. [*] Zaterdag hebben we een sporttoernooi in Griffin. [*] Zondag zijn we te gast in de kerk die we in de afgelopen week half gesloopt hebben. We hopen op vergeving ;). Na het bezoek aan de kerk willen we het fort hier vlakbij gaan bekijken, als de regen tenminste niet weer roet in het eten gooit. Het is trouwens van vrijdag tot gisteren droog geweest! Gisteravond hadden we weer een enorme hoosbui en vandaag zijn ook de eerste buitjes alweer neergedaald. [*] Maandag ruimen we het bouwterrein in Griffin op, aansluitend hebben we de overdracht en een feest met iedereen die heeft meegewerkt. Dat we flink aan het verdiepen zijn leest uw wel. Vanzelfsprekend doen we dat op geloofsgebied ook, zowel in gesprekken onderling als tijdens de GMG’s en de avondprogramma’s. Gisteravond hadden we het met elkaar over wonderen in de Bijbel en in onze tijd. Deborah en Nicole, beiden van BHM, vertelden over de wonderen die zij meemaakten in de weken na 12 januari. Ongelooflijk gaaf, wat God bewerkstelligt, bijvoorbeeld het feit dat de watertanks tot de rand vol bleven, terwijl ze zonder regen meer dan 400 patiënten, bijna 250 personeelsleden en 120 vrijwilligers moesten voorzien van water. Of de dieseltruck die ‘zomaar’ z’n kostbare inhoud op de missiepost leverde, terwijl brandstof in het hele land uitverkocht was. Afgelopen zondag hadden we met elkaar een dienst over de Heilige Geest, over wat Hij doet en kan betekenen voor ieder persoonlijk. Aanleiding voor heel wat gesprekken en gedachten. Donderdagavond organiseerden Wouter en Cora een avond over Nehemia, waarin vijf groepjes een hoofdstuk uit dit Bijbelboek bestudeerden en vervolgens op een creatieve manier aan de groep doorgaven. Zo ontstonden een quiz (petje op/petje af), een bouwtekening (waarop de muren van Jeruzalem werden vervangen door de bouwplaats van Griffin en elke persoon uit Nehemia door de naam van een deelnemer), een spel (teams raakten net als de verschillende families in het Bijbelboek al hun bezittingen kwijt), een TV-uitzending (de feiten uit Nehemia verteld door Juda-TV en Al Jazeera) en een brief (de brief van Nehemia vertaald naar onze situatie in het verwoeste Haïti). Zo’n nieuwsbericht typen is best een goede oplossing tegen verveling, daarom is het zo lang geworden. Als ziekenbewaarder heb je niet zoveel te doen als de patiënten bijna beter zijn… Ik sluit nu toch maar af. Een hartelijke groet uit Fermathe! p.s.: een hartelijke felicitatie vanwege de geboorte van Ilse Naomi en van Bram. Mooi om te horen dat Wouter oom en Marjon tante zijn geworden. Wouter is benieuwd of Ilse op of de dag voor zijn verjaardag geboren is. Ook alvast een felicitatie van Eduard voor zijn broer. p.s. 2: deze keer geen reacties op alle meetingpointberichten, ik lees die pas vanavond voor aan de groep. p.s. 3: net nu ik afsluit komt een enthousiaste groep terug na hun dag in het Kinderdorp van Hart van Haïti. Hun verhalen volgen vast later nog, maar ik hoor woorden als ‘supergroot’, luxe, uitgebreid, warme broodjes in de bakkerij, zwembad, huggende bejaarden, muur van drie kilometer, noodschool, paradijsje, bloedjes van babys, bloedheet behalve in de airco-huiskamer, lekkere soep, indrukwekkende rit door de middagspits in Port-au-Prince… |
