Alle updates van Stijn

In gesprek met hoofdmeester Clara

Ik ben Clara Phiri, hoofdmeester van deze school, ik ben 56 jaar oud en werk al 27 jaar als leraar. Vroeger gaf ik les economieles op de middelbare school en sinds 10 jaar geef ik les op de basisschool. Lesgeven is mijn grote passie. Ik hou van lesgeven. Deze kinderen zijn de leiders van de toekomst en ik ben zo trots als ik leerlingen van vroeger tegen kom die nu ook leraar zijn geworden. Zij zeggen dan: “U bent de gene die mij heeft geïnspireerd om leraar te worden.” Dit motiveert mij weer om les te blijven geven.

Als hoofdmeester ben ik naast de school ook erg betrokken bij de gemeenschap. Ik heb geleerd dat de meeste mensen zelf niet naar school zijn geweest. Ze moeten daarom geleerd worden wat het belang van onderwijs is. Sinds mijn komst in september 2018 probeer ik ze steeds meer bij de school te betrekken. De klaslokalen hebben hier erg in geholpen. De gemeenschap is erg trots op de school en steeds meer leerlingen uit de omgeving gaan hier naar school. Over 4 jaar ga ik met pensioen en hoop ik hier nog steeds te werken. Ik verwacht dat er dan veel is veranderd in Chimoza. Het aantal klaslokalen zal niet meer genoeg zijn doordat nog meer ouders het belang van onderwijs inzien en hun kinderen naar school sturen. Hier ga ik mij voor inzetten de komende jaren.

Het gaat goed in Chimoza!

Ze vertelden ons dat de gemeenschap van zoveel dingen heeft genoten tijdens het project. Mrs. Clara zei dat ze echt 'the heart of helping' hebben gezien in de deelnemers.

De mensen in de gemeenschap vonden het geweldig om samen het woord van God te delen. En ze hebben de verbondenheid gevoeld tijdens de home visits en de sleep overs. Met veel plezier kijken ze terug op het samen koken van de maaltijden en de avonden dat er gedanst werd. Met als hoogtepunt de Hollandse pot die de deelnemers hebben gekookt voor de mensen in de gemeenschap. Hoewel niet iedereen de rode kool en de worstjes lekker vond hebben ze het wel allemaal geprobeerd en enorm gewaardeerd.

Het aantal kinderen dat naar school gaat is behoorlijk gegroeid sinds het project. Inmiddels zijn er al 250 kinderen die naar school gaan en er komen nog steeds kinderen bij! De kinderen die nog niet naar school gaan willen ze via de 'chiefs' proberen te bereiken en aanmoedigen om naar de school te komen.

Jullie krijgen de hartelijke groeten van Mrs. Clara en de inwoners van Chimoza!

‘Hoe kijkt coördinator Moffat Zulu terug op het project?’

Context and summary


Describe the original plan/idea for the project. Has the project been executed as planned?
It was exactly as planned

Give a (short) general description of the implementation of the project.

Low expectation but high enthusiasm.

How do you look back on the following topics? How was it arranged, what went well, what could be done better?


Construction

Buildings worked on
1x2 CRB

Tasks to be done

Mixing Cement locally known as Daka or Matope, laying bricks, ferrying sand and stones, and interacting with local people

Programs

Children program
We have had wonderful children's program, the participating team members seemed prepared , the children were also willing to play games with Dutch guys.

Cultural and touristic outings
extremely nice more especially the sleep over was soooooo nice as this created and opportunity for learning from each and ask critical questions, which is very very good

Life Skills program and Football for Water

the life skills program was nicely done our girls liked it so much, the teachings have greater impact allowing our girls to change for the better

Cooperation and involvement


Leadership team World Servants
perfect

Local leaders / key persons
The local leaders also showed some qualities on how they could lead people , there was good cooperation

Community
The community performed very well more than the way it was in 2014 we've seen some great improvement

Beneficiaries
Kids and local people were happy for the project this was proved especially when we ask them to do something they couldn't hesitate

(Local) authorities
the PTA was so good at organising things

Facilitation of the team

Accommodation

first day was not enough until we had to arrange some Camping tents

Food
was always enough and good

Transportation

good

Safety

very safe

Lessons learned
When there's cooperation amongst the leaders people are not difficult to follow you. Because of their good leadership hence the team performed so well and we've seen good results

ZA119 | is weer thuis!

Vol spanning stonden ouders, opa’s, oma’s, broers en zussen te wachten op hun familielid! Een spandoek van 13 meter werd tevoorschijn getoverd en de minuten afgeteld! Daar was dan eindelijk de bus!!! Met gejuich werd de bus ontvangen en de deelnemers weer in de armen gesloten! Za119 is weer thuis

ZA119 | Bruin zwembadwater na bezoek van Nederlandse jongeren

Heeee,
Verrassing, toch nog een lekker updatetje van jullie Zambiafriends. Op het moment van schrijven, schommelen we heen en weer. Niet in een schommelschip, maar in een bus die over een zandhobbelweg probeert te rijden. Lees: af en toe hangt de bus op zo'n 45 graden, SPANNEND!!!  2 uur later dan gepland, maar ja dat is Afrika.

Terug naar dinsdag. Onze laatste volle dag in Chimoza. We genoten van de laatste rijstepap, sommige echt, sommige zijn blij dat het de laatste was. Na dit ontbijtje was het tijd voor het laatste GMG, waarop een kleine opruimsessie volgde. Muskietententjes werden vast ingepakt en onze vuile kleren vol zand, cement en verf gingen de tassen in (jippie mamma's hebben jullie al zin in de was?) Om half tien ging het kinderfeest van start. Of ja, maak daar maar 10 uur van. We begonnen met een aantal liedjes zingen, daarna was het tijd voor spelletjes. Jongens, de VBK chaos is er niks bij. We begonnen met groepjes van 13, hadden daarna opeens nog 7 kinderen en eindigde met 24. De groepjes waren verdeeld in kleuren, maar uiteindelijk was het één grote regenboog geworden met een kind rood, een kind groen en een kind blauw in je groepje. De spelletjes bestonden uit slalomvoetballen, tuinbroek rennen, poppenkastvoorstelling, kleuren, schminken, muurschilderen en op goal schieten. We hebben het programma afgesloten met nog meer liedjes en veel knuffels en foto's. Na het kinderfeest hebben we genoten van de laatste lunch in Chimoza, die voor de verandering bestond uit spaghetti, saus, groente en kip. (we hoeven geen pasta dus zaterdagavond!!) Elk groepje kreeg hierna de taak om een bepaald deel van het hele terrein op te ruimen, zodat we geen Sprangse rommel achterlaten. De gezamenlijke ruimte werd een stuk saaier, want de Kaki Kwoots werden van de muur gehaald, net als de mooi gemaakte planning. Vervolgens werden de laatste tassen ingepakt tijdens het wachten op het overdrachtsceremonie. Deze zou om 2 uur beginnen, maar dit werd een uurtje later. Bij deze ceremonie hoorden veel speeches, 2 liedjes door ons gezongen en een lied gezongen door de locals. Aan het einde mocht Linde de gemaakte muurschildering samen met Clara (de headteacher) onthullen, omdat Linde samen met Anthe, Anouk, Nienke en Jeffrey het logo had ontworpen. Er volgde nog een groepsfoto, en daarna was het tijd voor het bereiden van ons Hollandse driegangendiner. Zoals jullie al hebben gelezen bestond dit uit tomatensoep, rode kool met rookworst en aardappelpurree en als toetje aardbeien of bananenpudding. Het was een lichtelijke chaos, want er kwamen ook een aantal locals eten. De teachers, bouwvakkers en parent commissie waren uitgenodigd, maar de meesten besloten ook nog maar hun vrouw mee te nemen dus hadden we wat meer eters dan verwacht. Of ze de Nederlandse kost lekker vonden, is nog maar de vraag want halverwege kwamen de keukenvrouwen met Nsima en kip voor de Zambianen. Leuk detail, de helft van onze groep lustte dit kostje eigenlijk ook niet echt. Maar goed, het was een gezellige avond. Al vroeg zochten de meesten hun bedje op. Een aantal meiden hebben nog genoten van een douche, onder de sterrenhemel want het was natuurlijk al donker, zo'n 10 graden en met als enige lamp een hoofdlamp. Het was zeker een leuke ervaring. Om een uur of 9 lag iedereen wel op bed, want de volgende morgen werden we gewekt om 5:15. Het was vroeg, het was koud en het was donker. En het leukste van alles, uiteindelijk vertrok de bus niet om 5:45 maar om 7:45. Ach ja, nu zijn we in ieder geval onderweg en kijken we uit naar een leuke safari en het slapen in het wilde dierenleven. 

Vervolg:

We hobbelen nu weer verder in de bus naar het guesthouse in Lusaka, alleen is het al weer een dagje later. We kunnen het niet laten om jullie onze safari avonturen ook nog even te vertellen, want wat was dit onvergetelijk! 
Gister rond een uur of half 2, kwamen we aan in het wild gebied. Na 2 minuutjes rijden, kwamen we al een olifant tegen, woooooow en dat gewoon in een touringcarrie. Het leukste van alles, 5 minuutjes later waren we op onze slaapplek, moet je nagaan! We sliepen op een echte safari camping, waar vele mensen kampeerden, er lodges stonden en de apen letterlijk alles meenamen wat ze konden pakken, zelfs de koekjes van Thijs N toen zijn tas even open stond. We hebben onze muskietententjes weer opgezet en alles klaargemaakt voor de nacht. Wow, 34 tentjes in 1 grote cirkel 100 meter van de nijlpaarden en krokodillen af, want jaa die konden we spotten en vannacht vooral horen vanaf onze slaapplek. Nadat alle tentjes waren opgezet, was het wachten op de safari. We kregen van Jan te horen, dat we ook gebruik mochten maken van het zwembad op de safaricamping. Zo blij als een ei stormden Matthias, Thijs R, Tim, Tom, Jeffrey, Stijn R, Melanie, Renske, Anouk & Annemijn op het water af. Wat voelde dat gek, om die luxe weer te hebben. De kleur van het zwembad zou mogelijk bruin kunnen zijn nu, want ja schoon zijn we afgelopen weken zeker niet geworden. Na het zwemavontuur was het tijd voor het allerleukste avontuur van de dag: SAFARI! Verdeeld over drie jeeps gingen we het park in. Wij zelf zaten in een open jeep, die op het moment van wegrijden moeite had met de motor aankrijgen. Toen hij eenmaal wel startte, was er een oorverdovend gejuich te horen. We hebben olifanten gespot, giraffes, zebra's, impala's, nijlpaarden, krokodillen, pooks, wasberen, stinkdieren en de rest van de auto's hebben zelfs 6 leeuwen gespot! (wij helaas niet) Maaaar, als klap op de vuurpijl zag onze auto 's avonds een luipaard. Daar hoort nog wel een verhaal bij. (we hebben trouwens 2 uur in het licht gereden en 2 uur in het donker) Toen we net waren gestart aan de nachtsafari, zag onze gids een luipaard! Het was even zoeken, maar de helft van de auto heeft hem ook kunnen spotten. Rond 20:00 waren alle jeeps weer veilig terug op de camping en kregen we een maaltijd verzorgd door een keukenvrouw uit Chimoza, die helemaal is meegereisd voor ons. Na nog even genoten te hebben van het uitzicht op de sterren en op de nijlpaarden was het voor de meeste tijd om hun bedje op te zoeken. En daar lig je dan, met je mini tentje tussen de apen, nijlpaarden en wie weet wat nog meer voor wild. Het was ontzettend gaaf en we hebben verrassend goed geslapen. Eigenlijk kunnen we bijna allemaal wel zeggen dat we nog nooit met zo'n mooi uitzicht wakker zijn geworden als vanochtend. De tentjes zijn van gaas, dus konden we uit ons tentje genieten van de zonsopgang met het geluid van nijlpaarden erbij. Jullie snappen wel dat iedereen dan ook vrolijk wakker werd, zelfs Tim. Om 6 uur gingen we eruit, en om 7:10 hadden we tentjes ingepakt, slaapzakken in het vervelende zakje gedaan en de matjes opgerold dus waren we klaar voor vertrek. We stuiteren nu op een ieeets betere weg dan gister, maar wie weet wat nog komt want we zitten nog zo'n 10 uur in de bus. 
We gaan vannacht genieten van een echt bed, een echte douche en alvast weer een beetje acclimatiseren voor thuiskomst. Jongens, we zien er naar uit jullie weer te zien. Tot snel lieve mensen!

p.s. Kees, nog van harte gefeliciteerd namens Willeke en natuurlijk de rest van de groep

ZA119 | Ons gebouw wordt nu echt een prachtige school!

Hallo lieve thuisblijvertjes,

Weer een nieuw verslag vanuit Chimoza. Laten we beginnen bij zondagmiddag. De laatste interland stond alweer voor de deur. Deze keer helaas andere tegenstanders... Dit betekende een nederlaag voor de Nederlanders. We speelden 1-1 gelijk dus dat betekende penalty's. De Zambianen waren hier alleen iets beter in. Dit werd gelukkig wel sportief opgevat door de mannen dus hadden we toch een gezellig Candle Light avondprogramma. Dit betekent dat we bekend mochten maken wie onze engel was. Iedereen had een leuk verhaaltje/gedichtje geschreven. 

De botte beitel was deze keer voor de lieftallige Linde, omdat ze dacht dat ze kaneelsuiker aan het eten was, maar ze kwam er na drie happen achter dat het helaas zand was. Dit gebeurde niet één, maar wel tot twee keer toe. Dat was dus een goede reden voor de botte beitel. 

De gouden troffel is deze keer gewonnen door jawel Tom Bogers en de mini Roubos. Tom en mini Roubos wilden wel even de held uithangen dus brachten ze Diede terug naar 'huis' omdat zij het niet zag zitten om bij de locals te slapen. Helden van de nacht!

Maandag 22-07

Vandaag werden we om 06:00 uur wakker gemaakt door Elly. Na het heerlijke ontbijt hadden we kinderwerk of begonnen we aan de muurschildering op de school. Bij het kinderwerk ging het deze keer over het Kerstverhaal. Het verhaal werd door middel van poppenkastspel op een orginele wijze verteld door Thomas, Loïs, Renske en Judith. Dit viel goed in de smaak bij de kinderen. Daarna gingen we zoals gewoonlijk weer een kleurplaat inkleuren en op het veld spelletjes spelen. De kinderen hebben er weer van genoten. 

De school begint nu eindelijk echt op een school te lijken. Het dak zit er al bijna helemaal op en de muurschildering is ook bijna af. Dit was de laatste bouwdag. Morgen gaan Nienke, Linde, Anthe en Jeffrey de laatste puntjes op de ï zetten. 

Na de bouw hadden we weer een avondprogramma. Dit keer werden er stellingen voorgelezen en moest je gaan staan waar je het mee eens was. (Voorbeeld: Een World Servants project doe je vooral voor de mensen in Zambia en je leert er ook nog wat van OF Een World Servants project doe je vooral als groot avontuur voor jezelf en daarnaast is er ook een prachtig project resultaat. En een andere: Dit was een prachtig avontuur, als ik weer in Sprang kom, pak ik m'n leven gewoon weer op met een rugzak vol ervaringen. OF Deze reis heeft zoveel indruk op me gemaakt, als ik weer terug ben in Sprang, wil ik echt een paar dingen in m'n manier van leven veranderen) Het was een mooie avond met verschillende meningen.

De botte beitel is gewonnen door Dianne, omdat ze dacht dat Mozart de schilder was van de rechte lijnen. Dit moest natuurlijk Mondriaan zijn.

De gouden troffel is gewonnen door Leo, omdat hij het voetbalveld had opgeruimd, maar de grootste reden is omdat hij mensen had omgekocht om op hem te stemmen.

Vanochtend mochten we uitslapen tot 7.00 uur. De souvenirwinkel deed goede zaken. Moffat had bij de locals allerlei lokale gebruiksvoorwerpen geregeld (bijlen, pollepels, stampers enz enz.). Die zitten inmiddels in onze tassen. Kijken wat de douane er van vindt.  

Vandaag een rommeldag. Opruimen, inpakken, maar ook kinderfeest, overdrachtsceremonie en Hollandse avond. We gaan voor onze keukenbrigade, de bouwvakkers de onderwijzers en de Parent Teacher Association een drie gangen menu bereiden  (menu: Tomatensoep uit een pakje, Aardappelpuree uit een pakje, Rode Kool uit een pot, Rookworst uit een zakje en tot slot Vanille pudding gemaakt met poedermelk en bronwater).

Morgen vertrekken we in alle vroegte richting het safaripark. Dus of jullie nog dit soort uitgebreide verslagen gaan ontvangen is maar de vraag. Hetzelfde geldt voor de groetjes. Wellicht vandaag nog en anders in Nederland weer. 
Waarschijnlijk is dit het laatste verslag wat jullie van ons lezen. De foto's van olifanten, giraffen, zebra's en leeuwen laten we thuis wel weer zien. 
 

ZA119 | Hard werken, plezier en een optreden

De foto's spreken voor zich. Het gaat goed met de groep en de bouw. Er wordt hard gewerkt om de klaslokalen af te krijgen, gelukkig is er ondertussen nog genoeg tijd voor vertier en de nodige rust. Ook worden we getrakteerd op de zangkunsten van de groep.

ZA119 | Spinnen zo groot als ons diner!

Weer een update uit Chimoza. Deze keer van zaterdagochtend tot zondagmiddag.

Zaterdag betekent net als thuis lekker uitslapen. Het Zambiaanse uitslapen duurt alleen tot 07:00. Het zal jullie verbazen, maar wat kunnen we daar van genieten. Na onze vaste ochtendrituelen (denk aan: onszelf uit bed hijsen, porridge eten en GMG'en (goedemorgen gesprek)), was het voor sommigen van ons weer tijd om te bouwen en voor anderen weer tijd voor het wekelijkse wasje. Vandaag was een halve bouwdag. dat betekende dat we zelf mochten kiezen of we aanwezig wilden zijn op de bouw. Op de bouw is steeds minder hulp van ons nodig; een lekker rustig dagje dus. Dit was echter stilte voor de storm.

Het middag- en avondprogramma was namelijk alles behalve rustig. 
Na de lunch kwam Leo met de mededeling dat in de middag de Zambia-express zou plaatsvinden. Wij horen u thuis al denken, Zambia-express!? Ja een Zambia-express. Dit hield in dat we in groepen langs families gingen in Chimoza om daar iets van de cultuur te snuiven. Dit verliep weer op zijn Afrikaans, oftewel chaos. Niemand wist waar ze heen moesten en sommige groepjes hebben maar liefst 1 activiteit gedaan van de 5. Hier een paar voorbeelden:  We konden mais van de kolf halen (dit leverde de nodige blaren op), een echt Afrikaans spelletje spelen en pindakaas en popcorn maken. Kortom, een interessante middag (als je alle activiteiten had kunnen doen).

Het avondprogramma was niet een normale zaterdagavond. Misschien was dit wel het hoogtepunt van onze reis: we mochten in groepjes gaan slapen bij een aantal locals. Dit betekende dat we snel onze slaapmatjes leeg moesten laten lopen en inpakken, zodat we deze op ons logeeradres weer op konden blazen. We kregen per logeergroepje een aantal pannenkoekshakers mee. We wilden namelijk de bevolking kennis laten maken met deze typisch Nederlandse delicatesse. We verheugden ons allemaal op deze avond, omdat wij de pasta en rijst nu wel een beetje beu zijn, hoe raar dit ook klinkt

Om half zes was het zover. Eenmaal aangekomen, werden we warm onthaald door de familie. Dit klinkt misschien niet veel, maar sommige families hier kunnen 50 man groot zijn. Deze 50 man moesten dus gevoed worden met 4 pannenkoekshakers. U begrijpt het dus wel: wij zagen onze pannenkoekdroom langzaam maar zeker voor onze ogen vervagen. Wij hebben misschien per persoon maar één pannenkoek op die avond. Als schrale troost was tijdens het pannenkoekenbakken wel een hele mooie bloedmaan te bewonderen. 

Nadat we lekker 'gegeten' en gedanst (lees: twerken (schudden met de bips)) hadden, was het bedtijd. Ook dit was een groot avontuur. Op de muren liepen spinnen zo groot als ons avondeten (een halve pannenkoek). Sommige groepjes gingen zelfs letterlijk met de kippen op stok. We hebben dus al geslapen tussen het wild, waardoor we al voorbereid zijn op de safari. De volgende ochtend, na een gemiddeld slechte nachtrust (toch lastig om een oog dicht te doen tussen dat ongedierte), werden we weer om 08:00 op het 'schoolplein' verwacht voor het ontbijt. 

Het was zondagochtend, 2019, we weten het nog zo goed, onze magen waren leeg. (Op de wijs van Thomas en Stijn van 't Hek)

Het ontbijt was naast het overnachten bij de locals echt een hoogtepunt. Iedereen smulde van de rijstepap en de zakken brood vlogen als warme broodjes over de toonbank. 

Na het ontbijt (en een korte douche door de ondergetekenden), hebben we genoten van de groetjes. Heerlijk om na een logeerpartij weer even wat van thuis te horen.

Aansluitend was het tijd voor de openluchtdienst. Dit keer was Hendrik-Jan niet onze voorganger, wat ons in de eerste instantie zorgen baarde. Vorige week vonden de locals de dienst namelijk vrij kort, dus wij vreesden het ergste. Niets was minder waar: eerst werd de schriftlezing gehouden. Hierop volgde een 'preek', waarin de schriftlezing opnieuw werd behandeld in 10 minuten. De diepte zijn we dus niet echt ingegaan, zoals u wel kunt raden. Na de dienst was het tijd voor een aantal familiefoto's (met en zonder aanhang). Zodra wij terug zijn, kunnen de opa's en oma's dus een aantal foto's boven hun bed hangen. 

We hebben zojuist weer genoten van de lunch ter voorbereiding op de tweede interland. Aansluitend aan de lunch was er wederom een Q&A met Moffat. Alle vragen over de Zambiaanse cultuur die de afgelopen weken bij ons opgekomen zijn mochten we stellen. 

We houden jullie in spanning over de uitslag van de tweede interland.

PS: Kom maar door met de leuke groetjes, want we genieten hier elke dag weer van!

ZA119 | Just another day at the office in Chimoza

Dag lieve thuisblijvers,

Vandaag werden we, voor de verandering rustig, gewekt door Anne. Dit gebeurde wederom om 06:00 uur. Nadat we ons ontbijt en GMG achter de rug hadden, begon weer een  nieuwe werkdag. Er gingen mensen bouwen, maar er werd ook druk katoen geplukt op een katoenplantage. Op de katoenplantage werd er niet alleen geplukt maar werden ook gezellige gesprekken gevoerd met elkaar en met Innocent, de baas van de katoenplantage. Op de terugweg kregen we cassave voor bij het diner. Innocent liet zien hoe deze uit de grond gehaald werd. Op de bouw werd intussen druk gepleisterd, getimmerd en gemetseld. 

Toen was het tijd voor de lunch. Na lekker te hebben gegeten ging iedereen weer aan de slag. Een deel ging verder naar de bouw en een ander deel bereidde zich voor op de man/vrouwdag. De bedoeling van deze middag was het in het zonnetje zetten van de lokale bevolking. De vrouwen gingen nagels lakken en kettingen maken. De vrouwen werden zo enthousiast dat ze meteen hun schoenen uittrokken en vroegen of we hun teennagels wilden lakken. Wij werden hier iets minder enthousiast van, maar het was wel heel gezellig. De mannen (lees: jongens en peuters), gingen spelletjes doen op het veld. Er werd gevoetbald, gevolleybald en overgegooid. Als afsluiting zongen de vrouwen een lied voor ons om ons te bedanken. Dit was erg mooi! 

Op de bouw werd intussen de laatste ringbalk gestort, ook werd er druk gemetseld aan de laatste punten en werden er stenen doorgegeven voor de metselaars. Hierbij werd ook de botte beitel gewonnen. Er werd namelijk aan Arinda gevraagd hoeveel stenen er nog doorgegeven moesten worden. Hierop schatte zij dat het er nog 50 waren. Tim besloot dit te checken en na deze check bleken het er 110 te zijn. Dit was goed voor de botte beitel. De bouw begint nu tot zijn einde te lopen. Het is nog steeds heel gezellig op de bouw, het dak gaat er echter niet af, maar bijna erop. Tijdens het diner, dat voor ons gevoel steeds vroeger begint, was het ook nog tijd om de gouden troffel uit te reiken. Deze werd gewonnen door Thijs Roubos (hier ook wel Thijs two/too genoemd), omdat hij vandaag de bouw zo goed had geleid. Ook werden de groetjes weer voorgelezen.

's Avonds leerden we elkaar beter kennen door middel van een spel waarbij er vragen aan elkaar gesteld werden. Ook werden er de nodige massages uitgedeeld door het massageteam: Leo, Anne en Judith. Na al deze gezelligheid is het nu tijd om ons bedje op te zoeken! Voordeel is wel dat we morgen mogen 'uitslapen' (lees: tot 07:00 uur slapen).

Heel veel liefs en groetjes namens iedereen hier.

ZA119 | Een mooie dag in het Chimozabos

Dagverslag 18 juli 2019

Dag lieve kijkbuiskindertjes,

Vandaag, lieve kijkbuiskindertjes, gaan we een kijkje nemen in het grote Chimozabos. Leo de Bever heeft ons weer traditiegetrouw gewekt om 6 uur. Sommige diertjes waren nog in dromenland van de cola en chippies die we de vorige avond als verrassing hebben gekregen voor onze prachtige prestaties op de bouw. Na het heerlijke ontbijt (nog steeds rijstepap met heeel veeel kaneelsuiker, hagelslag en schuddebuikjes) kunnen alle dieren in het bos weer keihard aan het werk. 

De dag begon met het pleisteren van de buitenmuur door de binken van de groep. De binkies werden ondersteund door ten eerste de steigers maar dan toch ook door de pleisterwerkgroep die klaar stond voor al hun pleisterwerk. De rest van de groep deed de mentale ondersteuning. Ook zeer belangrijk! Deze ondersteuning was zo belastend dat er zelfs door Annemijn en Renske een winterslaapje werd gedaan op een zandberg bij de bouw. Linde en Melanie kregen de opdracht om de bouw op te ruimen. In plaats daarvan hebben ze hun creativiteit geuit en een mooi kunstwerk gemaakt met als thema: de bruiloft (foto's volgen later), vast een tipje van de sluier: Het verhaal maakt het kunstwerk sprekend.

Vandaag was alweer de laatste dag van het Life Skills programma; deze keer ging het over seksualiteit. Mooi om samen met de meiden hierover na te kunnen denken. Het was een beetje een lacherige ochtend, maar we hopen dat zij iets van ons hebben opgestoken, wij in ieder geval wel veel van hen. Echt indrukwekkend om te horen hoe weinig ze als vrouw op dit gebied in te brengen hebben. Wat de man wil, gebeurt gewoon. Onvoorstelbaar!

Na de middagpauze konden we weer aan de beun op de bouw, want - *tromgeroffel* - de ringbalk op de binnenmuren werd gestort. Dit betekende beton maken, emmers met beton doorgeven en lege emmers weer terug gooien. Dit alles in het meest gestroomlijnde proces van Chimoza, namelijk het lijntje. De hoofdregel van een proces is: IN=UIT. Helaas was dit bij ons niet het geval; naarmate de middag vorderde werd de sfeer steeds meliger net als het beton (Tom die in iedere emmer een handje zand strooide alsof hij aromat over z'n eten gooide bijvoorbeeld). Dit resulteerde in slidings over de zandberg wat al gauw koprollen over de zandberg werden door Sprangers en door locals. Dit ging gepaard met zandgevechten, een uitvoering van Let it go  (Frozen) van Thomas, emmers op de meest onlogische manieren doorgeven/gooien. Dit ging door totdat het tot ons doordrong dat de bouw niet om 5 uur afgerond kon worden. Dus de bouwleiders trokken aan het kortste staartje en hebben de hoofdregel IN=UIT weer terug ingevoerd, waardoor het proces weer gestroomlijnd verliep. Uiteindelijk waren we dan om 6 uur van de bouw en hadden we nog een kwartier om te douchen. We kunnen nu wèl zeggen dat we onder de mooie sterrenhemel van Zambia gedoucht hebben.

De helft van de groep was vandaag ook weer op de katoenplantage te vinden. Ze hebben ongeveer 20 kg. katoen geplukt (100 kg. katoen levert ongeveer 370 kwacha op; dat is ongeveer 25 euro). Dit katoenplukken is wel een besefmomentje dat shirtjes van € 5,-, die verkocht worden in Nederland, eigenlijk niet realistisch zijn... 

Na het avondeten, rijst, rund en groente, (voor de moeders: we krijgen hier voldoende vitamientjes binnen, hoor en anders hebben we altijd nog de vitaminepillen die gegeten worden als snoepjes) was het tijd voor een GAG'tje (GoedenAvondGesprek). Dit ging o.a. over rentmeesterschap. Interessant om zo met elkaar hierover te praten. Na dit programma was het voor de meeste al tijd om het warme nestje op te zoeken.

Dus oogjes toe, snaveltjes dicht. Dit was een een mooie dag in het Chimozabos. 

PS. Voor de oplettende lezer: hierbij de uitreiking van de botte beitel en de gouden troffel. 
De botte beitel werd met vlag en wimpel gewonnen door onze enige echte Tom Bogers. Deze werd overhandigd door Dianne Bogers. Zou het in de familie zitten? De reden dat Tom deze botte beitel gewonnen had, was omdat er paniek was op de bouw omdat met het storten van de ringbalk boven het deurkozijn het kozijn half naar beneden kwam. Dianne stond heel heldhaftig dit kozijn omhoog te houden terwijl Tom een stuk bekisting aan het omhoog houden was wat helemaal niet los kwam. Dit was niet de enige reden; ook is Tom al voor de derde keer op rij zijn handdoek vergeten naar de douche mee te nemen... 

De gouden troffel werd gewonnen door Thijs 2 (Roubos), Richard en Jeffrey. Dit omdat ze heel de middag bezig waren met het timmeren van de bekisting. Dit ging allemaal volgens plan (nadat het plan meerdere keren veranderd was); dit zorgde soms voor enige frustraties. Net als de spijkers die met de plank krommer werden geslagen. Dit alles was dus een mooie reden voor de gouden troffel. 


Dit verhaal werd mede mogelijk gemaakt door:
De gezusters Spuijbroek 

ZA119 | Huwelijksaanzoek tijdens keizersnede.

Hoihoi allemaal, hierbij weer ff een update over ons leven in Chimoza. Deze keer over de afgelopen 2 dagen, dinsdag en woensdag. Dit omdat we gisteren groetjes naar huis wilden sturen. 
We zullen beginnen met dinsdag:

Zoals gewoonlijk werden we weer om 6.00 uur wakker gemaakt. Toen we uit ons tentje rolden, zagen we tot onze grote verschrikking grote donkere wolken aan de lucht. Het zou toch niet hier in Zambia gaan regenen?! Maar Moffat stelde ons gerust, het zou een stralende dag worden. Dit was helaas niet waar. Hoewel het niet heeft geregend, was het een truiendag. Na ons inmiddels vertrouwde bakje rijstepap en brood, begon een nieuwe bouwdag, echter niet voor iedereen. Loïs, Annemijn, Willeke, Jan, Diede en Dianne gingen naar het ziekenhuis. Diede en Dianne gingen vandaag nog een keer in de hoop deze keer wel een bevalling mee te maken. Toen ze aangekomen waren lag er helaas geen vrouw op het punt van bevallen. Echter mocht er wel 1 iemand bij een keizersnede kijken, dit werd Dianne (verloskundige in opleiding). Binnen 5 minuten was dit al gebeurd. Na de operatie sprak Dianne nog met een medewerker van het ziekenhuis. Deze was tijdens de keizersnede met hele andere dingen bezig. Hij wilde wel met Dianne trouwen, daarvoor wilde hij zelfs van zijn vrouw en 5 kinderen scheiden. Dus Simon en Jolanda, als jullie dit lezen, jullie zien binnenkort 20 geiten en 15 koeien verschijnen. De rest van de groep kreeg een rondleiding door het ziekenhuis. Zelfs in het mortuarium. Even waren Loïs en Diede bang dat de koelkast open getrokken werd. Dit was gelukkig niet zo. 

Naast het ziekenhuis werden ook door 6 boys drie verschillende garages bezocht. Stijn vdW, Matthias, Tom, Thijs R, Jarno en Leo gingen als eerste naar een garage waar ze vooral met elektriciteit bezig waren, denk hierbij aan lampjes vervangen. Bij de tweede deden ze niet zoveel en leek het meer op een luieroord tussen de motorblokken. Bij de derde deden ze iets meer en begon het meer op een garage te lijken, hoewel wij zo'n garage in Nederland nog steeds een sloop zouden noemen. De mannen gingen met de fietstaxi terug omdat Moffat te korte beentjes had voor ons Hollandse tempo. 

Op de bouw werd iets minder hard gewerkt, maar alsnog hebben een aantal wel wat kunnen doen. De aannemers hebben de zijmuren op hoogte gemaakt, hier mochten wij alleen niet bij helpen vanwege de veiligheid. Wel konden ze we ondersteunen door cement en stenen aan te leveren. De rest kon lekker toekijken of iets anders doen. 
Tijdens het avondeten vonden traditiegetrouw weer de nominaties voor de Gouden Troffel en de Botte Beitel plaats. De Gouden Troffel ging vandaag naar Leo, omdat hij het briljante idee had om de kruiwagens een uitlaatriempje te geven, waardoor het allemaal net ff makkelijker ging (en ze dus ook niet wegliepen). De Botte Beitel ging ditmaal naar Dianne omdat ze de elektriciteitsdraden aanzag voor een laser en de tandpasta niet op haar tandenborstel deed, maar in haar ogen. 

's Avonds konden we ons opwarmen bij de steenoven, die de stenen met 800 graden bakte. Dit was erg lekker na deze koude dag. Daarna konden we weer ons tentje opzoeken.

De volgende ochtend werden we door Jeffrey gewekt met een voor sommigen iets te vrolijk liedje op de vroege morgen. De meiden mochten wakker worden met K3 en de jongens met Als de morgen is gekomen, en dat was 'ie zeker. Want na het ontbijt mochten we weer aan de gang. Een aantal begonnen met kinderwerk, deze keer de groep van Leo. Het thema was vandaag Adam & Eva en de slang. De kinderen luisterden weer vol aandacht, zongen uit volle borst en waren erg fanatiek met het stickers plakken op hun papieren slang. Natuurlijk werd beep beep I'm a sheep nu niet raw raw I'm a lion, maar SSSH SSSH i'm a snake. Na het kinderwerk was het net als gisteren tijd voor Life Skills, waarbij er gesproken werd met jonge tienermeiden over vriendschappen en zelfbeeld. 

Op de bouw werd vandaag harder gewerkt dan gisteren. We konden vandaag namelijk beginnen met het pleisteren van de buitenmuren. De school krijgt hierdoor meteen een andere look. 

Ook zijn er vanmiddag weer 2 uitstapjes gemaakt. Ten eerste gingen een aantal kijken bij een bakkerij in Lundazi. Tot onze grote vreugde hadden ze zelfs cake meegenomen. Een heerlijke traktatie die we bij het avondeten mochten nuttigen. De keukendames en bouwvakkers genoten mee.

Het andere uitstapje vandaag was naar een nabij gelegen katoenplantage, waar een aantal mochten helpen met het plukken van katoen. Ondertussen vonden gezellige gesprekken met de lokale bevolking plaats.

Na onze rijst met rundvlees was het weer tijd voor de Gouden Troffel en de Botte Beitel. De Gouden Troffel ging vandaag naar Annemijn en Melanie, die kei hard een latrine aan het graven waren, totdat de headteacher besloot dat ze deze toch op een andere plek wilde. Al het harde werk bleek dus voor niets. Daarom was deze troostprijs meer dan terecht. De Botte Beitel kon geen afscheid nemen van Dianne. Ze vroeg vandaag namelijk toen Jan zijn brillenkoker naast zijn laptop legde of daar internet uit kwam. Ook snapte ze niet waarom de opening van de driehoekige bewapening niet aan de onderkant zat, totdat Nienke deze omdraaide en de opening opeens wel aan de onderkant zat. Het lijkt wel magie. De Botte Beitel mocht vanavond dus gezellig weer terug met Dianne naar haar tentje.

Vanavond staat er nog een verrassing op ons te wachten, we zullen jullie morgen vertellen wat dit was. Daarna kunnen we weer lekker gaan slapen zodat we morgen weer kei hard kunnen werken.
Lieve knuffels en groetjes namens heel ZA119.

ZA119 | De groeten uit Chimoza!

Een keertje andersom, de groetjes van ons, op alfabetische volgorde per persoon (we mochten maar 3 zinnetjes, dus het was even improviseren)

Anne: Liefste groetjesstuurders, Wat geniet ik enorm van jullie groetjes:-) Vind ik erg leuk, dus blijf vooral zo doorgaan. Ik heb verschillende zorgen gehoord over het vlees. Gelukkig wordt alles hier apart opgeschept. 'T is hier dus vooral veel genieten van pasta en babyhapjes. Ook heb ik op de markt een echt ANNEnas gevonden - omnomnom..Knuffels xxx

Annemijn: Lieve Lars, lieve familie Boomgaard en andere lieve meelezers. Ik ben enorm aan het genieten, heb het fijn met de groep, ben een echte bouwvakker aan het worden en heb veel verhalen aan jullie te vertellen. Jullie lieve groetjes doen me heel goed. Ik mis jullie wel hoor, dus een heeeele dikke knuffel en voor Lars een dikke kus xxxx

Anouk: Hoi lieve mams & Ruben. Het is hier dik genieten! Ik heb er nog eens over nagedacht en ik wil toch mijn roeping als aannemer, bouwvakker of timmervrouw gaan waarmaken. Voorderest mis ik wel de Nederlandse toetjes, taartjes en witlof (ja, witlof ja). Koop maar vast wat in voor de 27e en dan zie ik jullie hopelijk weer snel xxx  ps: Ruben, geniet nog maar even van de hoek in de bank 

Anthe: Hee lieve mensen die dit lezen. Ik heb het hier heel erg naar mijn zin! Ik mis wel het lekkere eten hoor dus zet de eierkoeken en alles maar klaar. Ik denk niet dat ik 1 kg per week afval, maar aankom dus bereid je voor. Ik hou van jullie allemaal en tot 27 juli! XXX Anthe

Arinda: Hoi Hoi, wat leuk dat jullie aan mij denken via de groetjes, met mij gaat alles goed hier! Ik geniet ernorm! En ohja Arne, ik heb nu wel echt zin in een romantisch diner bij de KFC ;) Ennnn ik lust watermeloen hoorr! Nou, m'n zinnen zijn op. Tot over anderhalve week toedelssss

Dianne: Lieve allemaal, met mij gaat alles goed hier. Ik vind het erg leuk en heb het heel erg naar mijn zin. Het bouwen is erg leuk en we maken veel cultuuruitstapjes. Vandaag ben ik naar het ziekenhuis geweest waar ik een keizersnede heb mogen meemaken :) Iets anders dan in Nederland wel... Tot snel! Liefs, Dianne hoi he

Diede: Lieve papa, mama, Rense en Bart, ik heb het hier erg naar m'n zin! Ik begin wel zin in een boterham met kaas te krijgen. Geniet van jullie vakantie en tot over 1,5 week! Love you all x

Elly: Lieve familie en vrienden, Wij hebben het bijzonder naar onze zin. Wat medisch betreft heb ik hier gelukkig weinig te doen. Af en toe een pleistertje of tape plakken. Leo is wat cultuur uitstapjes betreft erg actief.  Met de meeste uitstapjes mag hij mee. Graag horen we van jullie hoe het met jullie gaat via de groetjes en misschien iets over de Tour de France, haha. Ron hoe lopen je nieuwe schoenen? Alex en Marloes genieten jullie van jullie heerlijke vakantie? Nog veel plezier allemaal!! Veel liefs van Leo en Elly.

Hendrik-Jan: Lieve achterblijvers, Hier een warme en fantastisch mooie groet vanuit een bijzonder Zambia. Alles loopt op rolletjes. Soms is het wel een beetje een dierentuin aan tafel. Maar ja, dat zal wel bij de Afrikaanse sferen horen. Bedankt voor het sturen van de groetjes. Denk goed aan jullie zelf. We hopen elkaar weer te zien over 1,5 week. Liefs van HJ en een poot5 voor Silke.

Jarno: Hoi allemaal, met mij gaat alles heel erg goed en heb het erg naar mijn zin. Vandaag naar de garage geweest en ik heb morgen eindelijk het kinderwerk en dan weer vol aan de bak aan de bouw. De groetjes zijn heel leuk en papa en mama geniet maar erg van de koekjes die ik niet meer kon meenemen.

Jeffrey: Hallo, alles prima hier en Bedankt voor de groetjes. Pa, Ma en Mitch nog een fijne vakantie. Mitch wil jij even update geven over de Tour en Moto GP:) Groetjes, tot over 1,5 week.

Judith: Beste menseen, ik geniet hier volle teugen!! Ik hoop dat het met jullie ook allemaal goed gaat! Ik hoop van jullie te horen, want jullie houden me op de been! Dag schotels! ps: Ma je bent top!

Julianne: Lieve papa, mama, Nico, Lia en familie. Echt zo leuk om alle groetjes te lezen en zo ook op de hoogte te blijven van jullie avonturen in Canada en Italië. Hier gaat alles goed en ben volop aan het genieten van het bouwen en de lokale bevolking. Kortom genieten. Pap en mam love U geniet lekker nog in Canada xx

Leo: Zie Elly

Linde: Lieve lieve lieve pappie en mammie (en de rest van de fam/vrienden), Moullie Oullie (hoe gaat het)(in Timbukaans?) (lokale taal hier)? Ja, mam zou ik dan toch een talenknobbel hebben? Ik ben hier extreem aan het genieten, vooral omdat we hagelslag hebben meegenomen:P Nu serieus, heb het erg naar mijn zin, en gaat allemaal goed! Tot sinaasappel! (met als whatsapp smiley: een aapje;P)

Loïs: Lieve familie en vrienden, leuk dat jullie aan mij denken door het sturen van groetjes. Ik (sorry mag eig niet een zin beginnen met ik) heb het hier erg naar mijn zin. Het eten is hier wel een beetje ééntonig, dus maak maar veel eten klaar als ik naar huis kom. XXX Loïs 

Lotte: Hallo allemaal! Met mij gaat alles helemaal top! Ik vermaak me hier prima en geniet van elk moment. Eerlijk gezegd mis ik Nederland niet echt behalve dan alle lekkere snacks ;) Ik blijf de komende tijd lekker genieten en hoop dat jullie dat ook doen. Groetjes Lotte

Matthias: Hoi allemaal! Het is hier enorm genieten in het mooie Zambia met alle mooie natuur en gezellige mensen! Is Silke al uitgelaten moeders? We kijken uit naar een lekker kroketje met een ijsje :) Groeten Matthias Ps. Hoe staat het met de Tour, Jeftha?

Melanie: Lieve mama, papa, familie en vrienden. Ik geniet enorm van jullie lieve groetjes! Ik ben hier enorm aan het genieten en elke dag zit vol met nieuwe uitdagingen en ervaringen! Mis jullie wel hoor en hou ontzettend veel van jullie allemaal. Zet maar een straciatella ijsbak klaar xxxxxxx Mellie 

Minke: Hoi, met mij gaat alles prima! Ik heb het hier erg naar mijn zin. Bedankt voor alle lieve groetjes! Verder ga ik echt nog genieten van deze mooie tijd.

Nienke: Hee hee mensen! Hier gaat alles goed. Ik ben ernorm aan het genieten hier. Vind het werk super leuk hier! Hopelijk gaat alles goed bij jullie. Heel erg bedankt voor alle leuke groetjes! Liefs Nienke:) 

Renske: Lieve lieve iedereen, alles gaat helemaal goed hier! Het is hier erg leuk en ik geniet volop van alle avonturen die we met z'n allen mee maken. Ik kijk nu al uit om alle verhalen tegen jullie te vertellen! Dikke knuffel van mij xx

Richard: Hoi iedereen, alles gaat goed met mij. Ik heb het erg naar mijn zin hier en het eten is heerlijk hier, behalve de koffie dan, die is niet om te drinken ;) Tot over anderhalve week!
PS. leef je nog Martin?!

Sifra: Hallo allemaal, wat leuk om al jullie groetjes te horen. Hier is het echt puur genieten! Tot over 1,5 week! Liefs

Stijn R: Hallo allemaal! Ik geniet hier volop van het prachtige Zambia. Ik heb het erg naar mijn zin , maar een lekker frituurtje maakt het wel beter. Bedankt voor de leuke berichtjes en tot op de Nederlandse bodem. Houdoe hè

Stijn W: Hallo allemaal, heel erg bedankt voor alle lieve groetjes! Ik zit nu al vol met leuke verhalen en ik kan niet wachten om ze allemaal aan jullie te vertellen als ik weer thuis ben! Fam van de Werken: Geniet nog van jullie vakantie en houd me op de hoogte! xxxStijn

Thijs N: Hey iedereen, ik vermaak me hier prima! Het is hier super leuk met de locals en het verloopt tot nog toe allemaal voorspoedig! Het enige puntje van kritiek is de koffie hierzo, dus graag een lekker bonenbakkie bij terugkomst. Bedankt voor alle groetjes! Doegg! 

Thijs R: Hoi hoi pappie en mammie. Met mij gaat alles goed en ik heb nog steeds al mijn vingers, ik heb ze nog ander halve week nodig. Verder geniet ik er heel erg veel van. Hoe is het bij jullie? Voor alle andere lezers, het is een super ervaring en we leren erg veel van de mensen hier en van elkaar. 

Thomas: Lieve Papa en Mama, even een klein verzoekje! Kapsalon alsjeblieft over anderhalve week, want dat is het enige wat ik echt mis. Hou van jullie en ook wel van alle andere belangstellenden die eventueel dit kleine stukje lezen in dit document.

Tim: Jullie groetje brengt een lach op mijn snoetje. Wil iemand de uistlag van F1 doorgeven, dan kan ik hier rustig door leven. En weet je wat mijn allergrootste wens is hier, dat er bij aankomst iemand klaar staat met een warme frikandel en een flesje bier. XXX Tim

Tom: Hallo, voor alle belangstellenden met mij gaat alles goed en ik heb het erg naar mijn zin. groetjes from Zambia. xoxo Tom

Toni: Hey familie, hoe is het met jullie? Met mij gaat het fantastisch! Ik ben al gewend aan de rijstenpap en de emmers om te douchen zijn ook best prima :). Alleen mijn gopro is stuk ;( maar ik gebruik die van Jeffrey. groeten vanuit Afrika! Toni.

Willeke: Ha familie! Bedankt voor de groetjes, super leuk! Heb het erg naar m'n zin hier! Veel plezier op vakantie allemaal en Jantine... veel succes met werken :) kusjes en groetjes uit Chimoza.

ZA119 | De dag van ketchup

Chimoza dagverslag 15-7

Gegroet lieve thuisblijvers en vakantiegangers,

Hierbij weer een berichtje vanuit het zonnige en afwisselend ook bewolkte Chimoza. We werden weer traditiegetrouw om 6:00 uur gewekt. Dit keer door Tim met de mededeling dat we echt om 6:30 uur gingen ontbijten. Nadat we om 6:40 uur allemaal aangekleed weer aan het ontbijt zaten werd er weer volop genoten van de dagelijkse rijstepap met brood. 

Het kinderwerk werd vandaag verzorgd door de Witte Gijtjes en het verhaal over Jona werd verteld, de kinderen mochten allemaal een vis met Jona inkleuren en daarna werd er nog volop gezongen en spelletjes gespeeld. Ondertussen op de bouw werd de houtenbekisting voor de ringbalk afgemaakt en het ijzerwerk gevlochten. Nadat dit alles gebeurd was, werd er begonnen met het storten van beton  Door een timingsfoutje moest een groepje van 6 tijdens de lunch doorwerken en kon pas later gaan genieten van pasta met rundvlees (voor de verandering). 

Na de lunch gingen Dianne, Diede, Anthe, Renske, Leo en Julianne een bezoek brengen aan het ziekenhuis. Dit was ongeveer 30 minuutjes rijden. Na het zien van barende vrouwen, de mannenafdeling, de vrouwenafdeling, kinderafdeling en de operatiezaal mochten we nog een kijkje brengen bij de Pharmacy. Toen Anthe dit hoorde dacht ze even dat we naar een boerderij (farm) gingen. Ze werd daarom ook genomineerd voor de botte beitel of ze die gewonnen heeft lezen jullie later. Helaas was het voor Dianne (verloskundige in opleiding) niet mogelijk een bevalling mee te maken. Morgen in de herkansing.

Op de bouw ging het er erg rustig aan toe. Er was er namelijk zelfs tijd voor een kruiwagen race en een hardloopwedstrijd. Een man dacht wel een hardloopwedstrijd tegen Tom te kunnen winnen, dit bleek een stevige misrekening. Onze Tom won met vlag en wimpel. Dit was de 'Gouden Troffel' meer dan waard. Bovendien bleek dat Tom, tegen de algehele verwachting, in prima kon knippen en kleuren. Hij heeft een prachtige walvis gemaakt voor het kinderwerk. Tijdens het relaxte bouwen kwam door Annemijn benoemde Steven de Schorpioen langs, foto's en filmpjes volgen uiteraard.

Elly ging in de middag nog met een groepje wandelen, ze gingen langs huizen van de lokale bevolking. Buiten de huisjes stond een molen om maismeel te maken en grote zakken katoen. De lokale bevolking was erg gastvrij. 

Om 18:00 uur (een half uurtje eerder dan normaal) was het tijd voor het avondeten, FRIET met kip en satésaus (geregeld door HJ). Dit heeft heerlijk gesmaakt. Ook was het weer tijd voor de groetjes, dit vinden we erg leuk om te horen en te ontvangen.


Nu is het echt tijd om bekend te maken wie de botte beitel heeft gewonnen de winnaar is: Arinda, dit omdat ze ooit tegen Tom heeft gezegd dat ze hem echt nooit gaat winnen omdat ze ook weer niet zo lomp is. Met bijna unanieme stemmen heeft ze ‘m nu dus toch in bezit.

Na het avondeten vond Judith het nog wel tijd om een grap uit te halen bij Elly, ze had samen met Linde en Jeffrey een grote wond op haar knie gemaakt met wat ketchup en zand, Judith speelde dit zo goed dat Elly hier echt op inging en het wel even duurde voordat Elly in de gaten kreeg dat het om een grap ging. We hebben gelachen, maar de leiders heben ook een stevig woordje gewisseld. De adrenaline van de leiders zat direct op maximaal, een wond van zo'n 30 centimer is geen geintje! Zeker niet als je de situatie in het ziekenhuis hebt gezien. 

's Avonds was het nog tijd om sterren te kijken, bij te kletsen of naar het GAG (goede avond gesprek) te gaan. Kortom een leuke dag gehad hier. Het is weer 22:00 en dat betekent bedtijd. Morgen weer een nieuw verslag vanuit Chimoza. Veel liefs en knuffels van ons allemaal.

Chimoza kijkt uit naar jullie komst

Bij aankomst in Chimoza worden we enthousiast begroet door de kinderen van Chimoza Primary School. Zij kijken er samen met de rest van de gemeenschap enorm naar uit om jullie te ontmoeten.

De gemeenschap werkt hard om jullie verblijf zo aangenaam mogelijk te maken en de bouw zo goed mogelijk voor te bereiden. Zo zijn ze begonnen met nieuwe latrines en wordt door elk dorp flink zand verzameld voor de klaslokalen Elk dorp heeft zijn eigen hoop zand en zodra het zand boven de stok uitkomt (zie foto's) heeft het dorp voldoende zand verzameld. Zo zorgen ze ervoor dat iedereen betrokken wordt bij de voorbereiding en niemand de kantjes er vanaf loopt.

In gesprek met de bevolking wordt duidelijk dat de nieuwe klaslokalen enorm welkom zijn. In het afgelopen jaar zijn twee nieuwe getrainde leraren door de overheid aan de school toegewezen, hierdoor verbetert de kwaliteit van het onderwijs en komen steeds meer leerlingen naar school. Op dit moment zijn er zeven klassen die gebruik moeten maken van 3 klaslokalen. Met de nieuwe klaslokalen hoeven klassen niet meer een klaslokaal te delen waardoor leerlingen zich beter kunnen concentreren. Betere school resultaten zullen de school aantrekkelijker maken waardoor nog meer ouders hun kinderen naar school zullen sturen.

Winterfair Eikendonk

https://youtu.be/Ho86W_YqGdw

Verhuisactie

Een groot deel van de actiegroep heeft 2 avonden meegeholpen bij de verhuizing van Hofgroep Vermetten in Waalwijk. We hebben hiermee €1000,- verdiend voor de reis naar Zambia.

Beachvolleyballen voor Zambia

Wij blikken terug op een geslaagd volleybaltoernooi! Alle teams hebben hard gestreden voor de overwinning, terwijl er ook nog een zeer gezellige sfeer aanwezig was! Wij willen alle deelnemers en toeschouwers hartelijk bedankten voor hun komst, want door deze gezellige avond hebben we 625 euro op weten te halen! Zo zijn we dus weer een stapje dichterbij ons einddoel. Heel erg bedankt!

Auto's wassen

Aan het einde van een mooie zonnige dag kunnen wij als actiegroep terugkijken op een zeer geslaagde actie. We hebben met elkaar €1620,- bij elkaar gewassen. Dit was nooit gelukt zonder u/jou. Hieronder staat wat we precies allemaal hebben gewassen. - 73 auto’s aan de buitenkant - 36 auto’s aan de buiten- en binnenkant - 3 bussen - 1 Engelse auto - 2 motoren - 1 fiets Daarnaast hebben we met de catering en een creatieve verkoopstand ook nog eens €535,- opgehaald. Hartelijk bedankt voor uw komst.

Wandeltocht

We blikken terug op een geslaagde wandeltocht! Een aantal actievoerders hebben met 65 vrouwen een gezellige wandeltocht gemaakt. Met deze wandeltocht is er 650 euro opgehaald voor onze reis! We zijn heel erg blij met deze prachtige opbrengst! We willen daarom ook alle vrouwen bedanken die hebben meegewandeld. Ook willen we de zendingscommissie hartelijk bedanken voor het organiseren van deze wandeling. Iedereen bedankt voor een geslaagde avond!