Alle updates van Edwin

Warm weerzien in Laminaya

Het is altijd fijn terugkomen in Laminaya: het hele dorp is uitgelopen om het set-up team welkom te heten. Met trommelgeroffel, zang en dans..! Ook de kinderen van de school staan ons op te wachten. Vol trots laten ze de nieuwe klaslokalen zien. Er is nu plek voor alle klassen van de dorpsschool. En dat heeft effect, zo vertelt Foday Bangurah, de hoofdmeester. Er komen steeds meer leerlingen naar de school en de school is in 2019 ook officieel erkend. Hierdoor krijgt de school nu ook financiering van de overheid. Foday mag trots zijn op wat er is bereikt. En dat is hij. Hij kijkt nog graag terug op de projecten in het dorp. De foto's van SL117 en SL119 staan prominent in zijn kantoortje...

Laminaya also finished and in use!

The new 4 classroom block has created a huge impacts in school enrollment in the Laminya community and its environs. The new building has given more children access to education. It is clear from the school data that in 2018/2019 school year the total enrollment of the school was 271 (boys 126 and girls 145).
As a result of the new 4 classroom block, enrollment has increased to 346 (138 boys and 208 girls), about 78%.
In terms of percentages, for the boys school enrollment grew from 126 in 2018/2019 school year to 138 in 2019/2020 school year. An increment of about 40%.
For the girls enrollment grew from 145 in 2018/2019 school year to 208 in 2019/2020 school year. An increment of about 60%. This is unprecedented especially for girls in a region (Northern region of the country) where the education for boys is prioritized over girls. A good number of girls in the Northern region are prevented from going to school or completing their education due to cultural and Islamic religious practices such early marriages, pregnancies, poverty and sexual abuse,
Also, the villages that the school now serve have also increased. Before children came mainly from nearby villages such as Laminya, Kamalo and Robanka. The new 4 classroom block has attracted children as far as Makassa.

‘Hoe kijkt coördinator Edward Bailor terug op het project?

Context and summary

1.1        Describe the original plan/idea for the project. Has the project been executed as planned?

Yes the project is being executed as planned:
•    The children, technical and cultural committees were revived (WS local Committee) for the project as planned which is always part of the preparation for all projects
•     After CTF received the funds for the construction, all building materials needed for the building were procured.
•    The local materials needed for the construction were gathered at the building site by community people which is part of their own contribution to the pro.
•    Afterwards, with support from the community people CTF prepared the foundation and did the two layers of blocks work for the 4 classroom.
•     When we received the funds for facilitation, the accommodation for the participants was also prepared.
•    With support from the local people, we started work on the building on Saturday, 20th July until we reached the highest peak of the building. Some plastering was done the building was roofed with zinc/iron plate before the participants left for the Netherlands on the 8th August 2019.

1.2        Give a (short) general description of the implementation of the project.

The participants arrived in Sierra Leone on Thursday the 18thJuly 2019 as planned and because their flight delayed to arrive in Sierra Leone, we all spent the night at a guest house in Lungi. We travelled to Laminya on Friday the 19th July and it was about a 3hrs drive. The participants arrived in Laminaya to the jubilant reception of the community people couple with African music and dance through the principal streets of the town to the project site and accommodation.

Without any delay, the Building work started on Saturday, 20th July, with a formal launching ceremony at the project site involving all stakeholders. Both Christian and Muslim prayers were offered to mark the beginning of the ceremony and afterwards stakeholders including WS and CTF made statements, the youngest participants laid the first block before the construction work began.

On Sunday 20th July, we organized a church service at the accommodation for which community members were invited to join and a pastor of a church in the community gave the sermon.

As usual, during the construction, the technical leader of the participants, CTF and the local Amerigo contractor agreed on targets every day and worked very hard to achieve those targets. At the end of every day, the targets for the day were evaluated to whether they were achieved or not. At the end, new targets were also set for the other day.

Various evenings, cultural and children’s programmes were also organized along-side the construction work by the participants in close collaboration with the WS local committee members and the CTF staff assigned. Some of the cultural programmes among others included boat ride, home visits, and visit to hospital, local markets, agricultural farms, jungle walk and cooking with local kitchen staff and sleep over.

All the cultural activities were well organized and all went on as planned, except for respect for time and community cooperation. Most cultural programmes did not start on time. For example, for the children’s programmes, participants had to go to town to call children from their homes before we started. The children’s coordinator of the WS local committee was also not available sometimes to interpret. I have to step in or Amadu Koroma Jr. Amerigos son to do so. It was also the same with the football for water. The guy who was supposed to lead the organization of the teams almost always did so very late. But overall, the cultural programs went on.

Before the participants left for the Netherlands, a temporary handing over was also organized to hand over the building to CTF and the community. The building will be handed over ot the community when it is finally painted.

How do you look back on the following topics? How was it arranged, what went well, what could be done better?

1.    Construction
2.1    Buildings work
The building work went on to the highest peak, the roofing was done with the zinc and some amount of plastering was also done by the participants.

2.2    Tasks to be done
Plastering which started with participants to be completed, floor screeding, fix internal ceiling, fix windows and doors already prepared and painting to be completed.

2.     Facilitation of the team

3.1     Children program

For the children’s program participants divided themselves in small groups. While some participants were at the construction site, some were allowed to attend the children’s program. In this way, every participant was given the chance to attend the children’s program. The only challenge as mentioned earlier participants had to go to town to call children from their homes before we started. The children’s coordinator of the WS local committee was also not available sometimes to interpret. I have to step in or Amadu Koroma Jr. Amerigos son to do so.

3.2    Cultural and touristic outings
For the cultural outings, all participants attended some touristic outings like the boat tour, jungle and sleep over. Participants who were interested in specific cultural events like hospital, the bakery project, schools visit were taken at specific time to see those places. Time was a big challenge as most cultural programs did not start in time as planned.

We w experience some challenge was during the boat tour. After we had crossed from Rokupr to Mambolo our normal boat, it rained so heavily that it was impossible and risky to go across from Mambolo to Rokupr again. So used the road route instead.

3.3        Life Skills program

The life Skills programs also went on as planned for three days though also with some challenges of time.

4. Cooperation and involvement
4.1. Leadership team World Servants

The Leadership team of World Servants was very dedicated, innovative and engaging during the project. They were always asking questions to clarify issues like time and place related to the project or cultural programs. This was good because they were task oriented and always kept the Coordinator and the contractor thinking and planning about the project on a daily basis.

4.2    . Local leaders/key persons
The local leaders were also very supportive during the project as they helped with the organisation of the local team that participated in the building project and the cultural programs. Many of them visited the project sites almost every day to follow up on progress. To make sure the men assigned from the community to work are at the building site. They also tasked the community to provide food for workers from the community.

4.3    . Community

The community, was receptive, friendly and enthusiastic throughout the stay of the participants. They were also very supportive during the project. Anytime we traveled or walk along villages you see villagers waving their hands in greetings and you hear shouting +orpoto” which means “whiteman” in Themne which is more or less a sign of you are welcome.

4.4. Beneficiaries
Like the community, the head teacher and teachers of the school were also very supportive of the project. The head teacher helped in the organization of the children and cultural programs and was also involve in many of them. Women beneficiary participated in the project by fetching water and coking for the local team.

4.5. (Local) authorities

Local authorities such as the inspector of schools Kambia District, the paramount chief, village head men were also very supportive. For example, chiefs, a pastor, an Imams and even one of the senior inspector of schools of Kambia District attended the opening and temporary handing over ceremonies.

5. Practical arrangements
5.1. Accommodation

This is the first time participants are using as accommodation in a school constructed by WS. Generally, it was good as some members of the leadership team will attest. Camp beds (double) were transported from Lunsar to Lamiaya to provide comfortable sleeping places for participants. A Generator providing lights at least up to 12 pm Sierra Leonean time or as required by the participants during their period of stay was provided every day.

5.2     Food

Discussion with the participants revealed that the food was ok no major illnesses were reported.

5.3    Transportation

Two bus services were always provided for the participants throughout their stay in Sierra Leone. The W&D jeep was also at the disposal of the project.

5.4    Safety
It is also part of our usual security arrangements to have police officers from the Sierra Leone police to provide security during all projects. The services of two armed securities was secured throughout the duration of the project. Therefore, there was no complaint of theft throughout the duration of the project.

At the project various security measures were also taken by the participants and some locals by the wearing of hard boats and hand gloves. Children were also prevented from coming close to the project site for fear of harm or injury.

6. Lessons learned
Considering a small project like Laminaya large groups are not recommended. This is so because work allocations for participants can be difficult during the project. While some participants will have work to do some will not at the same time. Moving them around was also a challenge. The use of Latrines for example can take a long period during cultural programs, or securing a single bus that can accommodate all 40 including CTF project staff was a challenge. So we always hired two buses to move around.
In addition, another important lesson learned was that communities are more enthusiastic during first projects compared to second ones. It was observed that this was the main reason behind their lateness for cultural programmes. To the address this challenge, WS local committee must be strongly sanitized where they exist on the importance of community involvement in the project.

SL119 | Terug na een nat project

Gelukkig kon het de pret van de groep uit Sierra Leone niet drukken en waren er al snel enthousiaste verhalen te horen aan familie, vrienden en kennissen die klaar stonden om de servants in de armen te sluiten. Uit de verhalen was op te maken dat het een hechte groep is geworden. Moe maar voldaan keert iedereen huiswaarts om uit te rusten en na te genieten van een mooi project.

SL119 | Ready to go

Ingecheckt en klaar om te boarden. Op naar Nederland!

SL119 | Feestelijke overdracht

Vandaag hebben we de feestelijke overdracht gehad. Het was een warme bijeenkomst met veel dankwoorden. De deelnemers hadden zelf een plaquette gemaakt voor op het gebouw. We sloten Ad door Love Shine a Light en een aantal lokale nummers te zingen. Daarna startte het kinderfeest. Ondertussen worden er pannenkoeken gebakken voor vanavond.

SL119 | Dé interland is gespeeld

Het was een spannende wedstrijd afgelopen weekend in de jungle van Sierra Leone. Maar... met bloed, zweet en tranen is de wedstrijd gewonnen met 3-4!

SL119 | Belevenissen uit de jungle

Het gaat goed met de groep, alhoewel de vermoeidheid begint toe te slaan. Tussen de buien door lukt het toch om flink te bouwen. Gisteren zijn alle dakspanten geplaatst, zodat het al op een echt gebouw begint te lijken.

Dinsdagavond zou een aantal deelnemers een avondprogramma leiden, maar het regende zo hard dat dit letterlijk in het water viel. Gelukkig wilde Edward wel iets vertellen over het land. Hij vertelde over slavernij, de burgeroorlog, ebola en de wederopbouw.

Woensdag begon met veel regen, waardoor we een halfuurtje langer konden slapen. Rond half 10 werd het droog tot een uur of 5. We hebben veel kunnen stucen.

Vandaag hebben we kunnen genieten van een maaltijd die een aantal deelnemers samen met de keukenploeg heeft bereid. Inmiddels dreigt ons wc-papier op te raken door veelvuldig toiletgebruik. Toen we papier bij wilden kopen bleek dit tot onze grote verbazing een luxe product te zijn hier. Het was erg duur.

Donderdag is het hoogste punt bereikt. Dit werd gevierd met heerlijke frisdrank. 's Middags hebben we een jungletocht gemaakt. Het was erg leuk om een echt beeld te krijgen van het oerwoud hier. 's Middags konden er weer een aantal mensen douchen; met z'n vieren rond een emmer tussen de palmbladeren.

Vrijdag was het mannen- en vrouwendag. De vrouwen gaan onder anderen in gesprek met lokale vrouwen over hoe ze hier leven. De mannen bezoeken onder anderen een diamantmijn. Na het hard werken is iedereen wel toe aan het weekend, waarin er tijd is voor ontspanning.

SL119 | Na regen komt zonneschijn

Vrijdag hebben we een mooie bouwdag gehad, er was weinig regen dus we konden de hele dag doorbouwen. Bert heeft de groetjes opgehaald en we hoorden dat het in Nederland 40 graden was. Nog warmer dan hier! 's Avonds hadden we een talentenavond waarbij iedereen achter zijn of haar goede eigenschappen kwam.

Zaterdag mochten we uitslapen tot half 8 en om half 10 stonden er twee busjes klaar om ons naar de boot te brengen. Bij de opstap van de boot trokken we veel bekijks, we werden uitvoerig uitgezwaaid. De boot was een soort grote houten punter waar we met z'n allen met onze oranje zwemvesten in pasten. Na een uurtje varen kwamen we aan in een plaatsje waar vroeger bloeiende rijsthandel was. De gebouwen waren door de oorlog helemaal verwaarloosd. Helaas begon het enorm te regenen, het kwam met bakken uit de hemel. Het was daardoor niet vertrouwd om met de boot weer terug te varen dus werden we weer door de busjes opgehaald. Thuisgekomen trok iedereen direct droge kleren aan.

Op zondag hebben we onze eigen viering georganiseerd en natuurlijk Chris toegezongen voor zijn verjaardag. De Christenen zijn hier in de meerderheid en in de directe omgeving zijn er geen kerkdiensten. Ook vandaag werden we getrakteerd op heel veel regen waardoor 's middags football for water niet door kon gaan. Vanwege de regen moest iedereen zich voor de rest van de dag zelf vermaken. 's Avonds hadden we nog wel een goede avond gesprek over relaties, seks en samenwonen.

Na een regenachtig weekend konden we op maandag weer volop bouwen, het schiet al aardig op. We zijn zelfs al begonnen met het logo. Het cultuurprogramma is ook begonnen deze week. Vier deelnemers zijn naar het ziekenhuis geweest en 's middags is eindelijk football for water ook gestart. En nog steeds overal waar we langs komen worden we door vooral de kinderen met ' apotto, apotto!' (blanke, blanke!) begroet. Het was een mooi weekend. Groetjes van ons allen uit Laminaya!

SL119 | Groeten uit de rimboe

Hoofdleider Bert praat ons telefonisch even bij. De groep zit midden in de rimboe en contact leggen was nogal een uitdaging, maar het is gelukt! Ze zitten in het oerwoud tussen de palmbomen en moeten nogal wennen aan het andere klimaat. Dit houdt in een broeierige warmte, waardoor alle jongeren goed aan zichzelf en elkaar denken door de energie te verdelen. Helaas is het nu ook het regen seizoen in Sierra Leone, wat zorgt voor veel buien en tussendoor zo veel mogelijk proberen te bouwen. Gelukkig zijn er in de groep een aantal fanatiekelingen die samen met de locals gewoon door gaan bouwen in de regen. Ondanks deze regen gaat het dus erg goed met de groep en gaat zelfs de bouw toch aardig snel. De verblijfplaats is dik in orde en ligt op loopafstand van de bouwplaats en daar waar gekookt en gegeten wordt. Het contact met de partner en locals is goed, er wordt goed voor de groep gezorgd. Daar waar de locals één maaltijd per dag krijgen, worden er nu drie maaltijden per dag klaar gemaakt. Veel kip, voldoende eten, dus dat de groep verwend wordt is helaas al duidelijk geworden. Een ander feitje is dat er continue ook een politie agent aanwezig is om de veiligheid te waarborgen. Deze is speciaal voor de groep ingezet en zorgt voor een veilig gevoel tijdens het verblijf.

Het is een gezellige groep die goed om elkaar denkt en aandacht voor elkaar heeft. Deze week is vooral gericht op de bouw en volgende week zal het cultuurprogramma van start gaan. Het kinderwerk is inmiddels ook begonnen. Elke dag worden tussen de 80-150 kinderen door middel van een bel in het dorp bij elkaar gehaald om samen te komen. Er is inmiddels al een spelcircuit gedaan, geknutseld en natuurlijk veel gezongen. Voor de jongeren is het Engels niet altijd vreemd, waardoor de tolk niet altijd nodig is. Ook worden de Engelse liedjes heel snel opgepakt en meegezongen! Afgelopen week zijn er ook al mooie avond programma's geweest, waar mooie verhalen verteld zijn en gesprekken gevoerd. 

SL119 gaat dus goed aldus een zeer tevreden hoofdleider. Komend weekend zullen ze een boottocht gaan maken, maar al deze ervaringen horen we een volgende keer!

SL119 | Een echte zondag in Laminaya

Op zondag mochten we zomaar even uitslapen en gingen we ons na het ontbijt verkleden in ons zondagse kleding. Eerst hadden de kinderen hun eigen dienst en daarna mochten wij samen met hun pastor een dienst hebben met een mooie boodschap van de goede vruchten aan de goede boom, met Afrikaanse en Nederlandse liederen. De meeste deelnemers hebben al een lading kinderen achter zich aan en er ontstaat spontaan kinderwerk met kringspelletjes en touwspringen.

's Middags hebben we een wandeling door het dorp gemaakt en de school bekeken waar twee jaar geleden de WS groep zijn onderkomen had. Ook zijn we naar de bakkerij geweest die 1000 euro had ontvangen van Wilde Ganzen. De middag afgesloten met een speeddate om elkaar beter te leren kennen. Vandaag al een eerste storytelling bezoek in Kambia. Ondanks dat er toch al een paar aan de diarree zijn is de stemming opperbest en krijgen jullie allemaal de hartelijke groeten!

SL119 | Nieuws uit het warme Sierra leone

Eindelijk een internetcafe gevonden om een iets uitgebreider bericht te maken. Helaas zijn de verbindingen hier slecht. Met onze groep gaat het echter prima. De stemming is opperbest want we hebben een paar mooie dagen achter de rug met mooie ontmoetingen met de bewoners van Laminaya.

We moeten wel erg wennen aan de vochtige warmte, maar gelukkig worden we verwend met heerlijke maaltijden. Op zaterdag hebben we al een eerst bouwdag gehad en is de eerste steen gelegd.

SL119 | Ontvangen met dans en muziek in Laminaya

Na alle ontvangstspeeches heeft de groep alle slaapplekken gereed gemaakt en de eerste nacht in het dorp doorgebracht. De volgende dag was een hele belangrijke dag: De eerste steen werd gelegd! Dat dit belangrijk nieuws is, bleek wel uit de aandacht van de lokale pers die een reportage van het project wilde maken en het moment filmde. Daarnaast werden er ook lokale mensen geïnterviewd. Jongste deelnemer Lukas legde de eerste steen, en de directeur van CTF, de onderwijsinspecteur en de chief hielden allebei nog een speech. Het was het startsein van de bouw. De rest van de dag is er gemetseld, ijzer gevlochten en zijn er kozijnen gemaakt. Vanavond wordt er geoefend voor de kerkdienst van morgenochtend. Eens kijken of de groep een mooi koor kan vormen! Maandag zal er verder gegaan worden met de bouw. "We hebben de smaak te pakken!", aldus een enthousiaste hoofdleider.

World Servants project heeft indruk gemaakt

Dit is de school in Laminaya, een dorp in Sierra Leone. World Servants heeft hier in 2017 drie klaslokalen gebouwd. Voor World Servants bezochten we dit project in het begin van 2019. We worden enthousiast ontvangen door dansende en zingende vrouwen uit het dorp.

De school ziet er netjes en goed verzorgd uit. Klas 4, 5 en 6 krijgen les in de nieuwe klaslokalen. De leerlingen van groep 1, 2 en 3 zitten nu nog in een oud gebouw. Komende zomer zal World Servants drie extra klaslokalen bouwen. Dan kunnen deze groepen ook naar een ruim, licht en goed geventileerd klaslokaal. De oude klaslokalen zullen dan gebruikt worden door de 100 kinderen van de kleuterschool.
Hoofdleraar Foday Bangurah nodigt ons uit in zijn kantoor. Het eerste wat opvalt is de groepsfoto van de World Servants groep uit 2017! Hij vertelt dat hij heel erg blij is met het nieuwe gebouw. Ook legt Foday uit dat het project grote impact heeft gemaakt in het dorp. Hij vertelt dat volwassen vroeger nooit met hun kinderen speelden. De World Servants groep deed dat wel. Nu doen de volwassen uit Laminaya dat ook.
Een ander voorbeeld dat hij geeft is de volgende: Metselen werd altijd als een echt mannenberoep beschouwd. De dames van World Servants hebben bewezen dat zij dat ook kunnen. Als er een nieuw huis gebouwd wordt in Laminaya mogen de vrouwen nu ook hun steentje bijdragen.
Foday kijkt heel erg uit naar de uitbreiding met drie extra klaslokalen komende zomer. “Ik ben er zo blij mee. We zullen het project ondersteunen met lokale materialen en arbeid”.