Alsof het hielp, staarde het thuisfront toegewijd de Raadhuisweg in, tot daar die grote bus achter de heg vandaan kwam…
Zwaaien, applaudisseren en dan ook: de eerste tranen. De chauffeur maakt een behendige draai, zodat de deur in het zicht van het welkomscomité opent. Het applaus zwelt aan, de Reeuwijkse Servants staan weer op Reeuwijkse bodem.
In de kerk nog een kort woord van Jan-Paul, een dankgebed en een dankwoord van Petra voor de leiders namens de ouders. Dan bloemen en weer tranen: afscheid nemen, bestaat dat? Hoe mooi is het dat dit afscheid plaatsvindt onder het hoopvolle symbool van de regenboog voorin de kerk…