A chicken a day keeps the hunger away!

De groep uit Alblasserdam verblijdt ons met een verslag van hun avonturen van gisteren en vandaag.

11 augustus – Joëlla Batser

Na opnieuw een koude nacht, die werd beëindigd door de haan als wekker, was het tijd voor ontbijt. Rijstepap werd door de ene een stuk makkelijker naar binnen gelepeld dan door de andere, de boterhammen vielen zoals gewoonlijk weer in de smaak. Fijne GMG gesprekken volgden na het ontbijt, en geestelijk en lichamelijk gevuld gingen we weer op weg naar de bouw. Roze overallen werden aangetrokken, metalen neuzen zaten weer om de voetjes en met redelijke energie begonnen we de bouwdag. Waar de één gelijk goede progressie kon maken, moest de ander nog lang, lang wachten op daka. Stefan dacht dat de Zambiaanse vrouwen zijn shirt te heet hadden gewassen, maar uiteindelijk bleek dat hij gewoon het shirt van zijn vrouw had aangedaan. Maar ook met een te klein shirt gaat het bouwen gewoon door natuurlijk. Jan had het tempo er lekker in. Todat… 

…daka op😐 

Terwijl een groep op weg was om zand te halen, was het voor de rest tijd voor een welverdiende koffiepauze. Droge kaakjes werden hierbij dan ook naar binnen gewerkt. Toen we terugkwamen op de bouw was er gelukkig weer daka! Dit betekent dus weer op z’n ‘Jans’ doorbeuken. Time files when you’re having fun! Dat was behoorlijk te merken op de bouw. Ondanks dat we vandaag een halfuur langer doorwerkten tot de pauze, vloog de tijd voorbij. Aangekomen bij onze eettent, werden we afgeleid door een ‘muziektruck’. Aangezien hier donderdag verkiezingen plaatsvinden werd er campagne gevoerd, met alles erop en eraan. Er werd volop gedanst en speeches gegeven. Na afloop van deze belevenis konden we dan eindelijk eten. Het lunchthema was vandaag wit; witte boterhammen met witte bonen in tomatensaus. Het Nederlandse beleg zorgde gelukkig weer voor de vertrouwelijke smaak. 

Toen iedereen zijn/haar buikje had gevuld werd de groep verdeeld. Drie GMG groepjes gingen namelijk op huisbezoek. Voor één groep was de trip naar het huis nog spannender dan het bezoek zelf. Om u een idee te geven: Ruben heeft het al een lange tijd over de beruchte Black Mamba, de gevaarlijkste slang van Afrika. Toen onze gids, en tevens ook tolk, dan ook rustig “snake” uit zijn mond liet glippen, hadden we de schrik behoorlijk te pakken. Tot grote opluchting was het gelukkig geen Black Mamba, maar bleek het “familly of the Cobra snake” te zijn. Medisch leider Janine heeft de rest van de trip niet zo comfortabel meer gelopen. Eindelijk aangekomen bij het huis van, in ons geval, Samson werden we hartelijk ontvangen en mochten we in een kringetje met krukjes en stoelen plaatsnemen. Via de tolk leerden we Samson steeds beter kennen. Hij woonde al 30 jaar op die plek en heeft daar zelf de huizen gebouwd. Ook is hij de zeer trotse eigenaar van een groot stuk grond waarop hij van alles verbouwt. Nadat we een uitgebreide rondleiding op Zambiaans kregen, stroopwafels uitdeelden en de kinderen met alle liefde onze cadeautjes aannamen, schreven we met stoepkrijt onze namen én die van hen op de huismuur. Samson zwaaide ons daarna hartelijk uit en wij liepen over de ‘slangenweg’ terug. 

Waar wij met lege handen terug kwamen, had een ander groepje een cadeau meegekregen. En niet zomaar een cadeau, in Nederland staat dit zelfs gelijk aan een fiets! U weet vast allemaal wat wij bedoelen, een kip natuurlijk! En nee, geen geslachte kip om op te eten, maar gewoon een levende kip. Pootjes aan elkaar gebonden en zo in de hand gestopt. Uiteraard hebben we deze kip ook een mooie en toepasselijke naam gegeven; Joëlla Batser. Nu zijn jullie vast benieuwd waar deze naam vandaan komt, Joëlla is afgeleid van Joël die de kip heeft aangenomen en heeft vastgehouden op de foto’s. Batser is afgeleid van Jan; veel mensen zullen raar opkijken als je het woord batsen gebruikt, maar voor Jan is het het normaalste woord. Batsen betekent volgens Jan scheppen, dus elke keer als wij zand moesten scheppen zegt Jan “batsen!”. Na veel “batsen” gezegd te hebben heeft de groep het dan ook rustig overgenomen. Dus ja, van het woord batsen kijkt niemand meer gek op. 

Toen de groep uiteindelijk weer volledig was, werd kapsalon de Heus weer geopend, friste iedereen zich op en werd het avondeten geserveerd. Vanavond aten we een vertrouwd pastaatje met een soort kool. Deze had niet veelsmaak, maar het vulde de maagjes prima. De afwasploeg zette zich fanatiek in, terwijl de rest zich klaarmaakte voor de geestelijke avond.
Deze begon met een inleiding van Joost bij het kampvuur, waarna we in groepjes uiteen gingen om het thema ‘Follow Jesus’ te bespreken. We gingen in op de gelijkenis van de verloren zoon en op welke plek in het verhaal we onszelf konden plaatsen. Persoonlijke dingen werden gedeeld en dit bracht ons als groep ook een stukje dichter bij elkaar. We praatten hierna nog goed na bij het kampvuur en om tien uur was het al weer tijd om de rust op te zoeken én bij te tanken voor de volgende dag.

Tot morgen! 

Quote of the day:
‘Ik viel eerst voor zijn naam’ Lieke

—

12 augustus – Wouter Batser 

U raadt het al: vandaag wist de haan onze dag weer te beginnen. Om half zeven zaten we, met brood en pap voor onze neus, rustig aan het ontbijt. Er staat opnieuw een bouwdag op de planning. Gelukkig voor sommige wel een onderbreking met huisbezoeken. Het elke dag bouwen begint bij enkelen zijn tol namelijk wel te eisen. De blogschrijvers hebben vandaag een andere inspanning voor de boeg. Wij mogen namelijk met onze GMG vanochtend het kinderprogramma leiden.

Na de gebruikelijke GMG-gesprekken en een paar uurtjes op de bouw verzamelden we ons dan ook om met zo’n veertig kinderen aan de slag te gaan. Met wat liedjes en gedans werd het ijs gebroken en daarna lazen we het verhaal van ‘Moses and the Red Sea’ voor. Onze tolk stond weer klaar om alles te vertalen en hierna konden de kids heerlijk aan de slag met een kleurplaat. Al hoewel ze onze armen liever als canvas gebruikten. Afsluitend werd er nog een fanatieke stoelendans op het nummer ‘Joy’ gedaan. 

Op de bouw ging het ondertussen vlot door. De dames hadden overigens de schrik goed te pakken. Er liep namelijk een muis tussen de bouwstenen. Nadat Stefan deze muis vakkundig had omgebracht bonjourde Thomas deze een aantal meter verderop. Toen de rust wedergekeerd was waren de bouw benodigdheden al snel op. Zand en water werden opnieuw gehaald, en na veel stilstaan werd er nog wat progressie gemaakt , waarna het al snel weer tijd voor de lunch. Hier kwamen we wat restanten van de Engelse kolonie tegen. ‘Bread with scrambled eggs’ werden ons voorgeschoteld. 

Na de lunch gingen de laatste twee GMG groepjes op huisbezoek. Vandaag kregen we een confronterende kant te zien. We waren bij een familie waar de vaders volledig uit beeld waren. Er woonden 4 moeders met meer dan 15 kinderen. Een jongen van ongeveer 15 jaar deed al het zware werk voor deze moeders. De moeders vertelden over dat ze geloofden in “De Vader, de Zoon en de Heilige Geest”, en dat ze hun levens compleet hadden overgegeven aan God. Gelukkig hadden we genoeg cadeautjes mee om te geven aan deze familie. Gisteren hebben we jullie verteld over hoe veel sommige cadeaus hier waard zijn in verhouding met Nederland. Uit dankbaarheid heeft deze familie ons, net als gisteren, een kip geschonken. Dit raakte ons nogal, aangezien deze mensen zo weinig hebben en dan alsnog zo iets kostbaars aan ons geven. Deze werd op dezelfde wijze als Joëlla vastgebonden en aan ons meegegeven. Ook deze kip hebben we een naam gegeven. Maak kennis met Wouter Batser. Wouter is afgeleid van het Bembaase (de gesproken taal hier) woord ‘Wutru’ wat dankbaarheid betekent. Wouter werd bij Joëlla geplaatst en wij maakten ons klaar voor het avondeten. 

Wederom werden we niet teleurgesteld. Vanavond aten we rijst, boontjes en draadjesvlees. Als kers op de taart hadden we watermeloen als toetje. Dit smaakte zeer goed. Tijdens het eten werd er opnieuw volop genoten van jullie groetjes. Wat zijn het er elke keer veel zeg, sommige mensen beginnen we al behoorlijk te kennen. En Mevrouw Lommers, de WiFi verdrager heeft een zware taak aan u (uw schoonzoon 😉). 

Bij ons begint nu het avondprogramma, met een knus kampvuurtje en iemand uit de gemeenschap die een presentatie komt geven. Daarna zoeken we heerlijk ons uitnodigende bedje op. Bedankt voor het lezen van deze blog en vergeet vooral niet uw groetjes achter te laten! 

Tot de volgende!

Quote of the day:
‘Do you have a job for me or should I just stand here?’ Joost