Aje to! Klaar is Kees

Het dak zit er op, en dat hebben we gevierd! We staan echter niet stil, en bewegen ons inmiddels richting de safari.

We zijn inmiddels vertrokken uit Elijah, de tijd is echt keihard voorbij gevlogen. Afgelopen woensdag hadden we onze laatste volledige bouwdag, waarbij het dak er ook op is gegaan! Om het te vieren heeft een grote groep een duik genomen in de waterput. Vooral het frisse bad van Frans en Moffat werd gewaardeerd.

Op woensdag is er ook weer een groep naar Lundazi gegaan voor voetbalshirts, kleding en stoffen, terwijl ook het kinderprogramma nog één laatste keer van start ging. Ook voor Life Skills was woensdag de laatste keer. Daisy en Jinte vonden het moeilijk om afscheid te nemen, dus ze zaten nog lang te vlechten en te dammen.

In de middag is er ook nog een groep op bezoek geweest bij een plaatselijke boer. Daar verbouwden ze onder andere tomaten, bananen en ljep (een soort boerenkool of andijvie?). Er is veel geleerd, bijvoorbeeld dat planten water nodig hebben, en als je tomaten wilt verkopen dat je dan ‘tomaten‘ moet roepen. Het bezoek was ontzettend gezellig.

Het avondeten hielden we in de gloednieuwe school. Het hoogste punt moest gevierd worden en daarom was het tijd om samen te eten. Samen met de bouwvakkers en een aantal inwoners aten we een gevarieerd diner met aardappelpuree, hutspot, rookworst, maar ook chima en koolsla. Als toetje hadden we Cola of Fanta. Na het eten gingen veel mensen op bed, maar een aantal hebben nog lang spelletjes gespeeld.

De volgende ochtend deelden we de Botte Beitel en Gouden Troffel uit. Pech voor Zora, want ze had net die nacht haar zaklamp in de latrine laten vallen. Botte Beitel terecht naar Zora dus. De Gouden Troffel werd gedeeld door Trijntje en Esmee van der Molen want ze hadden beide keihard gewerkt op de bouw.

Na een ochtendje werken was het na de lunch tijd voor het kinderfeest. Met een enthousiaste groep kinderen hebben we gedanst, gesport en gelachen. Het zorgde er wel voor dat de openingsceremonie wat vertraging opliep. En die duurde natuurlijk wel weer even. Onder de talloze speeches besloten een aantal deelnemers om alvast wat complimentenboekjes af te schrijven. Gelukkig was het nog net licht toen Frans het lintje van de school doorknipte, en de school dus officieel geopend was. Daarmee was het feesten wel tot een einde gekomen, want er moest worden opgeruimd en ingepakt.

Voor een aantal sloddervossen werd het dus een korte nacht, want de mannen hadden hun wekker al om 4:30 staan. Vervolgens werden de 3 tenten in recordtempo afgebroken en opgeruimd en konden de eerste koffietjes weer gedronken worden. Iedereen zat op tijd aan het ontbijt en het liep dus op rolletjes. Met maar een kwartier vertraging zijn we in de truck weer vertrokken richting Lundazi, waar we ook op tijd aankwamen.

In Lundazi zouden we van bus wisselen, alleen hebben we daar bijna 2 uur gewacht. We hebben dus nog even wat cultuur kunnen snuiven, muziek kunnen maken en complimentenboekjes kunnen schrijven. Inmiddels zijn we aangekomen in het safariapark en kijken we uit naar de vele dieren die we kunnen spotten morgen. We houden jullie op de hoogte!