Bouwen aan verandering

De eerste bouwdagen zitten er op, maar ook op onze vrije momenten en in het weekend bouwen we gewoon door.

Als een speer of toch niet?

Bouwleider Eise had alles prima onder controle. Op de eerste bouwdag zouden we lekker op tijd beginnen. We stonden er klaar voor: iedereen in zijn en haar schone, soms nieuwe werkkleding. Het viel op dat de roze brigade dit jaar versterking kreeg van Stan en Matthijs R. De stemming  zat er meteen goed in. We hadden er zin in. We zaten op een roze wolk.

Helaas moesten Eise en wij ons enthousiasme nog wat temperen. We moesten wachten op een maatvoerder die nog wat lijntjes moest uitzetten, kwam Eise ons vertellen. Toch bekroop ons het gevoel dat wij dat wij die lijntjes ook heel goed zouden kunnen zetten. We broedden er nog even op.

Lijntrekkers

Toen was het zover: de eerste steen mocht gelegd worden. Met enige simpele en tegelijk toch elegante bewegingen wist benjamin Nathan samen met een dorpsbewoner de steen op zijn plek te zetten. Daarna gingen we met volle vaart aan de slag. Er werden flinke bulten cement klaargemaakt door onder andere Christiaan, Bastiaan en Matthijs(2×). De meesten  toonden zich uitstekende lijsttrekkers. En dat was ook nodig want de stenen moesten in verschillende lijnenvarianten binnen de nieuwe school gebracht worden.De stapels groeiden rap zodat er in vlot tempo muren gemetseld konden worden.

Geen muur te hoog

Met veel energie en plezier werd er gebouwd aan muren. In twee dagen tijd zagen we de kale fundering verdwijnen en verschenen de contouren van een school. Je zou kunnen zeggen dat de stenen lekker groot zijn en niet te zwaar. Maar in werkelijkheid is geen enkele muur voor ons te hoog gebleken. We pakken aan en zetten enthousiast door.  Zo ontpopte Sanne Hiemstra zich als een vaardig metselaar en deden Gyan en Daniel een soort sprint om zo snel mogelijk een laag stenen te leggen.

En alsof dit nog niet genoeg is, wordt er ook nog ‘ even’  aan een latrine gebouwd.

Je mag gerust zeggen dat we met een voldaan gevoel het weekend in gingen. Weer opladen voor de nieuwe week. Nu een volledige werkweek. Maar dat kunnen we.

Kinderen genoeg

Het was al snel duidelijk dat er veel kinderen in Bedessa zijn. Meteen op de eerste dag na onze aankomst kwamen ze in grote getale op ons af. Bij heel wat groepsgenoten begon het meteen te

kriebelen. Onder andere Jasmijn en Denise waren niet te houden en velen volgden. Kom op lekker spelen met of zonder bal. Rennen, vliegen, zingen, lachen. Het veld stroomde over van vrolijkheid en speelplezier.

De eerste ontmoeting beloofde wat voor het kinderprogramma. Zou het lukken met misschien wel 400 kinderen? Het kinderteam vond het beter om het aantal kinderen te beperken tot 200. Dit zou voor ons en het programma beter werken. En zo was het ook.

Op vrijdagmorgen was er een prachtige groep nieuwsgierige kinderen. Het werd voor ons een mooie ochtend. Onder leiding van Elianne en Marc Jan met hulp van Denise, Sijmen, Dionne, Silke, Leander, Gjalt en Geartsje werd er gedanst, gezongen en geknutseld bij het verhaal van de barmhartige Samaritaan. En natuurlijk ontbrak het rennen achter een bal aan ook niet. We kijken uit naar de volgende ochtenden.

Kostbaar ontmoeten

Op project gaan is meer dan een bouwsteen voor een klaslokaal. Het heeft ook alles te maken met elkaar en de lokale gemeenschap ontmoeten en leren kennen. Het is ook groeien in verbondenheid. Dat is kostbaar en verrijkend.

Zo had Anouk voor de donderdagavond een prachtig spel ontwikkeld met speelse en verdiepende (geloofs)vragen. Het leverde mooie gesprekken en openhartige ontmoetingen op.

En op zaterdagavond organiseerde zij een verdiepende avond rond de Ik ben-woorden van Jezus. Er waren langdurige en diepgaande gesprekken waarin veel gedeeld werd aan geloof(svragen).

Deze rijke ervaringen bleven niet beperkt tot onze groep maar gebeurden ook op zaterdag. Joost had een mooie tocht door de wijk voorbereid, met daarbij ook huisbezoeken. Deze waren leerzaam ( tellen tot tien bijvoorbeeld), hartelijk en indrukwekkend. We werden gastvrij en royaal ontvangen met koffie en een uitgebreide maaltijd. En tussendoor was er alle ruimte voor vragen en gesprek. Het was speciaal dat vooral een sterk geloof in God en Jezus bemoemd werd.

Onze komst naar Bedessa wordt gezien als een grote zegen van God. Dit laat ons er goed bij stilstaan hoe belangrijk en waardevol onze aanwezigheid en inzet is.

Één familie

Op zondagmorgen werden we al vroeg in de kerk verwacht. Om 8 uur.  Iedereen verscheen tiptop aan het ontbijt: een prachtig plaatje!

Daarna konden we snel naar de kerk die naast ons verblijf staat. Als speciale gasten werden we naar de eerste rijen gebracht. De kerk was afgeladen met gemeenteleden en de muziek was hard en enthousiast. Het koor van de kerk zong geweldig in een soort reggae-stijl en ook wij mochten twee liederen zingen. Eén daarvan was het lied ‘familie’ en zo voelde het ook: dat we als één familie God prezen en ons geloof deelden. Helaas konden we de preek niet verstaan. Bij de latere uitleg werd verteld dat het ging over de vraag hoe je met je tijd om gaat in het licht van Gods Woord. Het was gericht op de jeugd en de verleidingen van de sociale media die ons helemaal kunnen opslokken. De spreker benadrukte dat het belangrijk is om tijd te maken voor God en dat bovenaan te zetten.

We waren duidelijk niet gewend aan de lengte van de kerkdienst     (ruim 3 uur) maar we konden terugkijken op een boeiende en verrijkende ervaring.

Natuurlijk

Ons verblijf is fijn en we worden goed verzorgd. Maar ook lonkt de omgeving want de natuur is prachtig. Dichtbij ons verblijf loopt een kloof die is uitgesleten door een riviertje en regenwater. Het is door de werking van het water een gebied met grillige vormen en verrassende uitzicten.Het is een fraai gebied dat uitnodigt om er doorheen te wandelen en van te genieten. En natuurlijk hebben we dit ook gedaan. Geweldig mooi om zo een (kleine) hike te maken.

Een nieuwe week

Dit weekend heeft ons goed gedaan. We gaan met nieuwe energie de week weer in. Lekker bouwen, kinderprogramma’s houden en tal van culturele activiteiten. We gaan weer genieten van alles wat de week brengt.

Tot slot

Dank jullie wel voor de lieve groetjes. Het is fijn om van jullie te horen. Bij deze krijgen jullie alle lieve groetjes van ons terug.

Dikke tût.