Ceremoniële plechtig-geit

Intro haiku Plechtigheid genoeg Sterren aan de hemel hoog Morgen eet ik geit

Gewekt door flink geklop verzamelen we ons voor het eerste ontbijtje in Malawi. Daar stond Carlo een verrassing te wachten. Hij is namelijk 30 en een beetje geworden (46) en dat moest gevierd worden, dus er stond hem een versierde eetkamer met een ware verjaardagsstoel klaar.

Na wat bammetjes met pindakaas gingen we ons verder klaarmaken. Uiteindelijk waren alle tandjes gepoetst en tassen gepakt: we kunnen door. Echter, een kleine probleempje….. de simkaarten installeren duurde bij de leiders iets langer dan verwacht. Maar, dit gat in de planning werd vlot gevuld met ochtendgymnastiek door Nathan, Danique en Lijnie. Dit was kwaliteit “intertainment” zoals op het podium stond, we zullen er internationaal entertainment van maken en die kleine spelfout maar negeren.

Hier na gingen we een potje bussen, niet in de spelvorm met kaarten, maar met 4 wielen en wat ramen. Ramen waarachter het prachtige uitzicht van Malawi te zien was. De wielen van de bus gingen rond en rond met wat hobbels die zorgden voor een blauwe kont. Musa (onze projectcoördinator vanuit Malawi) noemde dit later de gratis Malawische massage.

Fun fact!!: Wist je dat de vrouwelijke wietplant je high maakt als je het rookt, maar de mannelijke versie kan worden gebruikt als biologische isolatie voor de muren van je huis. Dit soort nuttige info hebben wij geleerd tijdens de lange busrit. Doe met deze info wat je wilt!

Het einde van de busrit naderde, vele hobbels, beekjes en bruggen waren overwonnen, toen opeens steeds meer bosjes veranderden in kinderhandjes. Takken bewogen en er klonk een geweldig geluid van juichende kinderen.

De bus reed verder maar de kinderen renden ons na en meeste hielden de bus zelfs bij. Soms viel er eentje wat voor een kleine domino zorgde maar niks kon ze stoppen.

Aan het eind van de rit kregen we vele high-fives door het raam en zong iedereen de longen uit hun lijf. Maar muziek klonk niet alleen buiten de bus… In de bus hebben we wel drie playlists aan muziek gezongen verdeeld over de gehele rit. Bij het uitstappen bewogen onze heupen vanzelf op de muziek, niemand kan blijven staan met hun muziek.

Het moment van ontmoeten was erg energiek, maar de kinderliedjes raakten een beetje op. #jammerdebammer.

Twee van onze dappere reizigers hadden één duidelijk doel: 6/7 hier een hype maken. Dit doel ontstond toen ze erachter kwamen dat ze dat hier nog niet kenden. Nu wel dus! Ze introduceerden het door in het Engels te tellen: one, two, three, four, five, SIX SEVEN!!!!! De kinderen juichten enthousiast mee en vonden het geweldig.

Na dit bijzondere gebeuren gingen we verder met kennismaken en settelen in onze nieuwe verblijven.

De lunch was een spannend moment: onze eerste maaltijd in Chankhomi. Sommige mensen hielden hun aromat al in de aanslag, maar we wachtten eerst af wat er hier voor ons gekookt is.

De deksels gingen van de bakken en dat zorgde bij sommige voor een opluchting: rijst met eieren en koolsla achtige groenten. Er wordt goed voor ons gezorgd.

Er volgde wat vrije tijd, er werd gevoetbald, gekletst en gebond met de kids. #gezelliemozarellie #interlandtraining.

Terwijl de zon razend snel zijn weg naar achter de bergen beging, begon bovendien bijna gelijk bij de betrokken basisschool de boeiende bijeenkomst bedacht door het belangrijke broederlijke bestuur. #BBBBB.

De welkomsceremonie bestond uit vele mooie speeches met als hoogtepunt het voorstelrondje van alle deelnemers waarin we één voor één onszelf moesten voorstellen met een groet in de lokale taal. #spannie.

Het einde van de ceremonie brak aan en er wachtte ons nog 1 ding: welkomsgeschenken! Een lekker chicky #kip, ingrediënten voor shima en een bijzonder cadeau: een geit!!! #meheheheheh. Dit zijn voor hier grote cadeaus, waar we erg dankbaar voor zijn.

De zon zakte achter de bergen en dan is het tijd voor avondeten! #girldiner. Lekkere pasta met aardappeltjes en wat sperziebonen, een heerlijke maaltijd.

De dag eindigde met wat vrije tijd, een hoop spelletjes en optijd naar bed voor een volle volgende dag.

Wat er met de geit gebeurt horen jullie in het volgende verhaaltje…. #clifhanger.

Bedankt voor het lezen en we missen jullie allemaal.

Veel liefs,
Nathan en Marijn (en de rest van de groep)