Daka, stuken en shinen!

Verslag van bouwdag 4,5 en 6. Afgelopen dagen hebben we weer gebouwd natuurlijk. Deze dagen staan naast het bouwen in het teken van het behalen van onze eigen gemaakte cultuurdoelen. Dankzij cultuurleider Ruben zijn onze doelen werkelijkheid geworden. Voordat we naar Munda Namuko gingen hebben we allemaal doelen opgegeven wat we graag hier zouden willen doen. De eerste lokale maaltijden zijn gekookt en we zijn opgemeten zodat sommige traditionele kleding kunnen maken. Wat hen geleerd wordt door de vrouwen hier dorp.

De kok Tito leerde Wietske, Bauwina, Frank, Greetje, Wilte en Ruben heerlijke shima (= soort aardappelpuree van maismeel) gemaakt. Als groente daarbij werd heel provisorisch kool gesneden op een houten plankje boven een wasteiltje. Hiervan werd coleslaw gemaakt. Deze maaltijd werd compleet met bruine bonen in tomatensaus. De hoofdingrediënten bestaan voornamelijk uit tomaten, uien, bonen, aardappelen en rijst.

Naast dat de geit zijn laatste adem uit blies, is dit een lieve, witte kip ook overkomen. Dit keer niet door de mensen uit de keuken, maar door onze durfal Pieter Poepzak. Hiermee heeft hij zijn cultuurdoel behaald.

Het botte mes maakte de handeling uitdagend, maar de kip heeft niet geleden. Deze manier van slachten is natuurlijk niet te vergelijken met hoe het in Nederland gaat. De kip hebben we dezelfde avond nog mogen proeven en deze smaakte uitstekend.

Na een uitgebreid interview met Pieter Poepzak kwam naar voren dat hij het een handeling vond die hem bewustwording heeft gegeven.

Na de maaltijd kwam Gerda haar verhaal doen. Gerda is een Nederlandse vrouw die 14 jaar geleden is verhuisd naar Zambia door een roeping van God. Ze beheert een voedingscentrum en een school voor weeskinderen. Een weeskind hier is een weeskind als een van de ouderen er niet meer is. Gerda gaf aan dat het kind eigenlijk altijd door een vrouw verder wordt opgevoed. Dit kan de moeder, tante of oma zijn. Het komt weinig voor dat een man voor een kind zorgt. Ze woont in Mkushi en leeft van giften. Een bijzonder verhaal en mooi dat ze dit wilde delen van haar geloof.

Na een koude nacht (het lijkt hier met de nacht kouder te worden) begon de werkdag weer met ontbijt en goedemorgen gesprek. Bij de goedemorgen gesprekken worden in kleinere groepen verschillende thema’s gesproken.

De werkzaamheden veranderen langzaam aan naar het stuken van de muren met daka en het ‘shinen’ van de muren. De gaten worden gedicht en gladgemaakt. Een klusje waar je veel geduld voor moet hebben. Tevens is het hoogste punt bereikt op de bouw! Een mooie mijlpaal om te bereiken na 5 dagen bouwen.

Jenna, Greetje en Marijke zijn in de middag naar een eerder project van World Servants geweest. Er is in dit dorp tweemaal een school en als laatst in juli 2025 een health post gebouwd. Hiervan volgt ook een verslag welke binnenkort te lezen is.

Dorien en Catharina zijn kinderwerkleiders. Voordat we hier naar toe zijn gegaan hebben zij een heleboel werk voorbereid om dagelijk twee uur de lessen over te nemen van de leraren. Dit is geeft ons veel energie. Er worden christelijke liedjes gezongen en stukken uit de bijbel gelezen. De kinderen vinden Annamaria Koekoek en het knutselen ook erg leuk. Het is elke dag een verrassing hoeveel kinderen aan deze twee uur deelnemen. De ene dag denken we dat er 60 kinderen zijn, maar zijn het er 100. Mensen leven hier met de dag, vooruit plannen is hier minder aan de orde.

De prachtige felroodoranje zon ging weer onder in Munda Namuko en er stond een taboe avond gepland. De mannen en vrouwen werden gescheiden en gingen in gesprek over verschillende thema’s rondom: geloof, cultuur en seksualiteit.

Misschien leuk om te weten wie de personen zijn achter de geschreven teksten zijn?

Dit zijn namelijk… Jenna, Greetje en Marijke!