Dans jij wel eens in de kerk?

Waarschijnlijk niet zo vaak… Maar in Rwanda is dat heel normaal! Vandaag maakten we onze eerste kerkdienst mee in Gikoma. Een ochtend vol zang, dans, geloof en ontmoeting die diepe indruk op ons maakte. Lees je mee?

Vanmorgen was het dan eindelijk tijd voor onze eerste kerkdienst. Iets waar we met z’n allen enorm naar uitkeken! Elianne was deze ochtend onze tolk en vertaalde alles naar de taal die hier wordt gesproken: Kinyarwanda.

De kerkdienst was een bijzondere ervaring die we niet snel zullen vergeten. We werden ontzettend hartelijk ontvangen door de studenten, pastors en de gemeente. Vanaf het eerste moment voelden we ons welkom.

De kerk zat vol met enthousiaste mensen. Er werd uit volle borst gezongen, geklapt en gedanst. Wat een vreugde en wat een passie straalden de mensen uit! Het was indrukwekkend om te zien hoe het geloof mensen met elkaar verbind, waar je ook vandaan komt. Zoals ze hier zeggen: we zijn allemaal broeders en zusters.

Het thema van de dienst was ‘Dienen met liefde’. De dienst begon met prachtige liederen van het koor. Daarna mochten Sybrand en Nancy ons muzikaal begeleiden met mooie liederen. Samen met de gemeente zongen én dansten we vol enthousiasme. Dat kunnen ze dat hier als geen ander! Hun vreugde werkt aanstekelijk en voor je het weet dans je gewoon mee.

Tjitske heette iedereen welkom en opende de dienst met gebed. Daarna vertelde Maike waarom we met onze World Servants-groep hier in Rwanda zijn: om samen te bouwen, te dienen en leren van elkaar.

Nadat de schriftlezing uit Marcus 10:42-45 verzorgde Tjitske de overdenking. Ze stond stil bij wat het betekend om te dienen zoals Jezus ons heeft voorgedaan: niet om zelf belangrijk te zijn, maar om de ander te dienen. Ze sloot af met de woorden: “Heer, gebruik mij vandaag om iemand anders tot zegen te zijn.”

Tijdens de dienst werden we als World Servants-groep officieel welkom geheten en werd er voor ons gebeden. Het was bijzonder om samen God te mogen aanbidden, ieder in zijn eigen taal, maar met hetzelfde geloof.

Na de overdenking zongen en dansten we opnieuw samen met de gemeente. Maike sloot de dienst af met een dankgebed.

En dansen? Dat kunnen ze hier de hele dag door! Ook na afloop ging het feest gewoon verder. Er werd nog volop nagepraat, gelachen en natuurlijk samen gedanst. Ze pakken je gewoon bij de hand en voor je het weet dans je alweer mee. Is dat niet geweldig?

Een ochtend vol geloof, ontmoeting, muziek, dans en verbondenheid. Een ervaring die we voor altijd met ons meedragen.

Liefs,

Jildou