De grote Gameshow

We merken telkens meer hoe fanatiek onze groep is. Zeker tijdens spelletjes!

De zon kwam vanmorgen werkelijk prachtig op boven de heuvels die we vanaf de achterkant van onze bouwplek kunnen zien. Dat was zo mooi dat ik, Mieke, heel even stiekem zonder mijn bouwschoenen die kant op ben gelopen. Bij terugkomst werd ik daar natuurlijk direct door een paar deelnemers op aangesproken. Gelukkig allemaal met een grote glimlach.

Vandaag was opnieuw een mooie bouwdag. Er is weer volop gemetseld en sommige muren beginnen al echt op hoogte te komen. Er zijn ontzettend veel stenen gesjouwd, cement gemaakt, ijzer gevlochten en geverfd. Vooral het ijzervlechten is een populair klusje voor degenen die het iets rustiger aan willen doen. Je werkt in de schaduw en kunt er zelfs af en toe bij zitten, terwijl je een waardevolle bijdrage levert.

De sfeer op de bouw blijft geweldig. Dat verandert eigenlijk geen dag. Er zijn veel mensen uit de lokale gemeenschap aanwezig en er wordt volop gekletst. Het mooie is dat zij zelf ook veel initiatief nemen om contact te maken.

Ook tijdens de maaltijden ontstaan steeds mooiere ontmoetingen. Inmiddels schuift de keukenstaf gezellig bij ons aan tafel aan. Ze worden vervolgens bediend door onze World Servants-groep. Dat levert aan beide kanten heel veel glimlachen op en zorgt voor prachtige momenten van verbinding.

Vanmiddag was er weer kinderprogramma, waarbij na het verhaal van het verloren schaap prachtige mini schaapjes geknutseld zijn. Het is mooi om te zien dat het aantal kinderen dat komt iedere keer groeit. De bijdrage van Moses werkte bij iedereen op de lachspieren en werd in de avond herhaald. Hij verdiende de “flopper” en kan er zelf ook heerlijk om lachen. Tegelijkertijd gaven Samuel en Sven een voetbalclinic aan een grote groep kinderen van ongeveer 13 jaar en ouder. Er is hier ook een team vanuit de lokale kerk. Op de foto’s zijn zij te herkennen aan hun groene outfit. Volgens de pastor spelen zij nog op beginnersniveau. Tijdens het partijtje dat volgde bleek vooral hoe lastig het is om zoveel enthousiaste kinderen tegelijk uit te leggen dat er tijdens voetbal ook nog zoiets bestaat als regels.😂

Aan het einde van de middag zouden we een presentatie krijgen over de partnerorganisatie waarmee we hier samenwerken. We zouden meer leren over het onderwijs in Rwanda en over de reden waarom we juist hier een basisschool bouwen. Die presentatie houden we nog tegoed, maar we kregen alvast een belangrijk inzicht mee.

Rwanda is een land waar zeker armoede bestaat, anders zouden we hier niet zijn. Tegelijkertijd is het ook een land dat zich van zijn beste kant laat zien. Daardoor is die armoede lang niet altijd zichtbaar. Je hoort vaak dat alle kinderen naar school gaan. Dan vraag je je misschien af waarom er nog een basisschool gebouwd moet worden. Maar wanneer je doorvraagt, blijkt dat de werkelijkheid veel ingewikkelder is. Veel kinderen krijgen bijvoorbeeld maar 3 jaar onderwijs en soms komen ze maar een paar dagdelen per week naar school. Daarbij krijgen ze les van iemand die alleen de middelbare school heeft afgerond. Dit veranderd vanaf september, dan moet je bachelor hebben om les te mogen geven. Dat geeft natuurlijk hele andere kansen voor de toekomst dan wanneer je, zoals wij, vijftien tot twintig jaar goed onderwijs kunt volgen. Juist daarom is dit project zo belangrijk.

Het avondprogramma bestond uit een uitgebreide spelshow, georganiseerd door Tobin, Hanneke en Thirsa, met Sandra als bescheiden assistent. Het was hilarisch, gezellig en ontzettend goed georganiseerd. En jawel… Mieke heeft met haar groepje, Zara, Léanne, ook nog gewonnen!

Het werd daardoor wel iets later dan normaal. Rond kwart voor tien was het afgelopen en daarna zocht vrijwel iedereen snel zijn bed op. Gelukkig is het morgen zaterdag en mogen we uitslapen.

Nou ja… uitslapen. Tot half zeven. We zijn gezegende mensen. 😉