De laatste bouwdagen

Door de drukke planning is partner Michael ons nét voor geweest met de updates van de bouw van afgelopen dagen. Maar ook hier alsnog vanuit onze kant een uitgebreid verslag!

Maandag

Maandagochtend gingen Albert, Daniël, Martijn, Matthijs en Gertsen naar een boerderij, op ongeveer drie kwartier lopen van onze bouwplaats. De boer had een grote moestuin waarin hij onder andere kool en tomaten verbouwde. Ook hield hij koeien, maar deze werden gebruikt voor het werk en niet voor vlees of melk.

Hij liet zijn waterpomp zien, die nog maar op halve kracht werkte. Onze handige Harries Martijn en Gertsen wierpen er een blik op. Na een paar kleine aanpassingen pompte de installatie weer op volle kracht. De boer was er ontzettend blij mee. Wat zijn het toch toppers! Daarna liepen de mannen in de brandende zon terug naar huis en redden ze het net op tijd om niet met een zonnesteek thuis te komen.

In de middag stond een ziekenhuisbezoek op de planning. Anna, Daniek, Esther, Koen, Hayco, Jeanine, Pieter en Marijke gingen naar het ziekenhuis in Masansa. Ze vertrokken in stijl, want de vrouw van Laston had traditionele Zambiaanse kleding voor ons gemaakt. De dames kregen prachtige kleurrijke jurken en de mannen mooie blouses.

Het ziekenhuis begon ooit als een health post, maar is inmiddels uitgegroeid tot een minihospital met 23 bedden, 6 artsen en 31 verpleegkundigen. Na ruim een uur onze vragen te kunnen stellen, kregen we een rondleiding. Wat vooral opviel, was dat veel familieleden op kleedjes rondom het ziekenhuis zaten. Zij moeten hun opgenomen familielid zelf voorzien van eten en drinken.

Het was heftig om te zien dat de hygiëne een stuk lager ligt dan we in Nederland gewend zijn. Wanneer een patiënt zo ziek is dat de benodigde zorg daar niet geboden kan worden, wordt hij of zij doorgestuurd naar het ziekenhuis in Kapwe. Dat is ruim vier uur rijden met de ambulance. De patiënt moet in die tijd klinisch stabiel blijven; anders beginnen ze niet aan de rit.

Na opnieuw een heerlijke maaltijd van Tito was het tijd voor een nieuwe bijbelstudie onder leiding van Hayco en Frank. Het onderwerp van de avond was vriendschap.

Dinsdag

Dinsdagochtend werd het dak op de school geplaatst. Daardoor begon het gebouw steeds meer vorm te krijgen.

In de middag gaven Jildert, Micha, Albert, Hayco en Daniël een voetbalclinic. Er stonden maar liefst 150 kinderen te popelen om een potje te voetballen. Dat waren er iets meer dan vooraf gedacht, daarom moest de groep iets kleiner worden. Toen we zo’n 50 enthousiastelingen overhielden, konden we beginnen!

Albert leerde de kinderen dribbelen, Hayco liet zien hoe je kunt overspelen, Jildert gaf uitleg over schieten op doel, Micha bracht alle onderdelen van het voetbal samen en Daniël was de vliegende keeper. Het werd een ontzettend leuke en sportieve middag.

Woensdag

Woensdagochtend begonnen we de dag met een stevig ontbijt en motiverende woorden van bouwleider Pieter. Dat gaf ons de energie om op onze laatste volledige bouwdag nog één keer alles te geven wat we in ons hadden. En dat hebben we gedaan!

De kozijnen zijn er, nadat ze er eerst niet in pasten, passend gemaakt en ingezet. Ook zijn we voor altijd vereeuwigd op de muur van de school. Dorien, Bauwina, Anna en Catharina ontwierpen daarvoor een prachtig logo.

Koen, Esther, Jildert en Emma maakten de lokalen spik en span, terwijl de rest van de groep zijn uiterste best deed om alle werkzaamheden netjes af te ronden. Zo zijn we nagenoeg klaar voor de feestelijke afsluiting die donderdag plaatsvindt.

Aan het einde van de werkdag maakten we ons klaar voor een legendarische voetbalwedstrijd tussen Burum en Munda Namuko. Burum wist de overwinning binnen te slepen en dat werd uitbundig gevierd met alle toeschouwers. We voelden veel verbondenheid en vreugde.

Na de overwinning kon de conclusie maar één zijn: er gaat een mooie beker mee naar het dorpshuis in Burum, tot snel Renze!🏆

We houden jullie zo snel mogelijk op de hoogte. Morgen staat er een leuk uitje op de planning, onder andere een bezoek aan een national park.