Een gezegende zondag & uitbreiding kamp; haring in beton

We hebben twee bijzondere dagen achter de rug. Met de dienst op de zondagochtend en de sing-in in de avond is God volop geprezen, terwijl op maandag de bouw razendsnel vorderde.

Hier is dit keer een lange update van ons! De laatste was van zaterdagavond, dus vanaf daar gaat dit verhaal weer verder. Die zaterdagavond was een vrije avond, die mooi werd ingevuld door het voeren van goede gesprekken, en het spelen van spelletjes.

Ook spraken een aantal deelnemers af om zondagochtend te gaan hardlopen. Dat idee was tijdens het voorbereidingsweekend al ontstaan en werd die zondagochtend voor het eerst uitgevoerd. De mensen die gingen hardlopen werden om 6:30 uur heel lief wakker gemaakt door Bram. Ongeveer een uur later waren ze weer terug, en Stijn was heel trots op zijn Afrikaanse Strava.

De rest van de groep hoefde pas om 7:30 uur uit bed te gaan, want de kerkdienst begon om 10 uur. De dienst werd gehouden in de open lucht, maar gelukkig paste bijna alle aanwezigen onder de schaduw van de bomen. Vlak daarvoor werd de dienst nog even kort doorgenomen met Moffat, onze coördinator, Chimbi, een belangrijke leraar, en de Zambiaanse ouderling van dienst. Van onze kant zaten Chris, Grytsje en Jana daarbij. Jana heeft het gebed gedaan, Grystje de schriftlezing, en Chris de preek.

Het was een prachtige dienst. Er werd begonnen met een aantal liederen in het Tumbuka, de plaatselijke taal. Ze waren speciaal uitgekozen door Moffat en co omdat er ook Engelse versies van waren. Zo konden wij hopelijk de nummers ook herkennen. Dit is helaas niet gelukt, maar dat betekent niet dat we minder hebben genoten van de prachtige zang. Ook Moffat en Chimbi lieten zich hier van hun beste kant zien door volop te zingen en te dansen.

Nadat iemand uit Elijah een gebed had uitgesproken werd ‘Welk een vriend is onze Jesus’ gezongen, natuurlijk wel in het Tumbuka. Na dit lied moest Grytsje aan de bak. Zij las met ons, in het Nederlands, uit Romeinen 1, 12: 1-10. Daarna las Moffat dezelfde tekst in het Tumbuka. Na de schriftlezing zongen we twee nummers van onze kant. ‘Heer ik prijs Uw grote naam’ en ‘Build Your kingdom here’ werden goed meegezongen door de groep.

Na een gebed van Moffat was het tijd voor de preek. Chris sprak met ons over hoe belangrijk het is om in je relatie met God te investeren. Omdat God ons alles gegeven heeft, is het belangrijk om ons leven, onze talenten en gaven, in te zetten om er ook voor elkaar te zijn. Investeer in je relatie met God, en je acties zullen Hem steeds meer gaan volgen.

Na de preek bad Moffat weer met ons, waarna er natuurlijk weer werd gezongen. Dit keer was het kinderkoor aan de beurt, die met hun dansmoves enorm indruk maakten. Tijdens het nummer kreeg iedereen de gelegenheid om hun gaven te geven. Na de collecte bad Jana voor een mooie samenwerking en mooie interacties.

Nog een nummer dan. Dit keer leidde Chimbi het volwassenenkoor. Mooie stem hoor, poeh. Daarna werd er nog een nummer ingezet, maar de dienst was officieel voorbij. Wij, de Zambianen en Servants, konden het alleen niet laten om toch nog wat muziek te maken. Van onze kant ‘Happy day’ en van hun kant een nog swingender nummer. Dat was voor iedereen het startsein om volop te dansen.

Na al dat gedans schoven we weer aan bij een luxe lunch. We hebben het goed. Voor de verandering werden de GMG’s, GoeieMorgenGesprekken, na de lunch gehouden. We hadden het gisteren over cultuur, want, ‘Wie is er nou anders?’ Welke cultuurkenmerken uit Nederland wil je bewaken, en welke cultuurkenmerken zou je juist wel over willen nemen uit Elijah?

Na de GMG’s had iedereen even vrije tijd. Het meest bijzonder: Esmee, Esmee, Frans en Haye hebben echte pindakaas gemaakt. Daar hebben we vervolgens bij het avondeten weer flink van genoten. Ook is er gevoetbald (voetbalscouts opgelet), maakten anderen muziek, maakten een aantal een wandeling en werd er door een enkeling gelezen en geschreven. Ook werden de eerste wasjes gedraaid.

In de avond werden na het eten de Botte Beitel en de Gouden Troffel weer uitgedeeld. De Botte Beitel was voor Emma, die alle schone vaat had laten vallen én een matras had gestolen van een van onze hardwerkende koks. Het was een unanieme stemming. Emma volgde Frans op, die tijdens een begrafenis luidruchtig ‘Slaap, kindje, slaap’ aan het zingen was, terwijl Aron hem weer voorging door de vele gesneuvelde stenen die bij zijn voeten lagen.

De Gouden Troffel was voor Chris, vanwege de mooie dienst en preek. Daarvoor kreeg Jelly de prijs vanwege haar inzet als waterdrager. Zij werd weer voorgegaan door de altijd energieke en positieve Julia.

Zondagavond hadden we de eerste Sing-in. We hadden het over Lucas 7: 36-49, over de zondares die Jezus’ voeten waste. Chris vertelde kort zijn persoonlijke gevoelens bij de tekst en daarna gingen we verder met zingen. Voor de lezing hadden we ‘Met open armen’ en ‘Who am I’ al gezongen. Daarna zongen we nog ‘Aan Uw voeten Heer’, ‘Heer U bent goed’ en ‘Great are You Lord’. Daarna zongen we nog lang verzoeknummers. Velen gingen volledig op in de muziek en het was mooi om te zien hoe iedereen deze avond heeft beleefd.

Vandaag zijn we natuurlijk weer aan de bouw begonnen. Ook de inwoners van buurland Malawi hebben dit meegekregen, want Frans is weer lekker aan het schreeuwen. Er wordt weer volop gemetseld, zand geschept en met stenen gegooid. Ook zijn er vandaag heel wat nieuwe stukadoors geboren. Het blijkt voor velen de nieuwe favoriete bouwtaak.

Deze ochtend staat echter ook in het teken van de start van het kinderprogramma. Iedere werkdag zal een groepje van vijf of zes Servants zich inzetten om iets leuks te doen voor de kinderen van Elijah. Denk bijvoorbeeld aan dansen, zingen, maar ook het vertellen van een Bijbelverhaal op begrijpelijke wijze.

Tijdens de lunch werden jullie groetjes voorgelezen. Mooi om te zien hoe ieders gezicht kan oplichten bij een mooi bericht.

In de middag is er weer keihard gewerkt, maar ook kregen een aantal deelnemers de mooie kans om een school te bezoeken. Hierbij stelden ze vragen als ‘Vinden jullie school leuk?’ en ‘Is naar school gaan verplicht?’ Dit ging niet ten koste van de voortgang op de bouw, want iedereen blijft keihard doorwerken. Dit is ook wel te zien.

Ook hebben de mannen nog even een extra tent opgezet. De haringen moesten door beton geslagen worden, maar dat ging een stuk makkelijker dan gedacht. De derde tent is door Moffat bezorgd omdat na een paar nachten is gebleken dat 5 man en hun bagage toch vrij krap is.

Na het harde werken doken meerdere deelnemers weer de haren-wasstraat in. Ze moesten wel opschieten, want het heerlijke eten stond om 18:00 uur ook weer klaar.

Na het eten werden traditiegetrouw de Botte Beitel en de Gouden Troffel uitgedeeld. De eer van de Botte Beitel ging naar Loïs voor het uitdelen van een elleboogstoot tijdens het leren van de Cup Song, om vervolgens ook nog met bankje, Yenthe en al achterover te vallen. De Gouden Troffel ging naar Esmee voor haar uitstekende prestaties als assistent-bouwleider.

Straks hebben we nog een Q&A met Moffat, daarna duiken we weer snel ons bed in!