Een nieuwe bouwweek is van start! Of toch niet?

Na een relaxt verblijf in Biri Biri kwamen we zaterdagavond weer 'thuis' in Guanhães.

Zondag

Er stond een verrassing voor ons klaar van onze buurvrouw: zelfgemaakte Braziliaanse snacks. Die gingen er natuurlijk wel in! Daarna was het weer even schakelen naar onze matjes na een nacht in een écht bed. Tijs vond de deken in het hotel zó lekker dat hij deze maar heeft meegenomen. Uiteraard niet zonder de hulp van een handlanger.

Zondagochtend gaat om half 7 de wekker weer. Onze geliefde Naomi, a.k.a. Neel, werd vandaag 19 jaar, waar uiteraard uit volle borst voor werd gezongen. Door ons prachtige gezang én het cadeautje van haar ouders werd er zelfs een traantje weggepinkt.

Een uurtje later staat iedereen bij Thijmen in de rij om dankzij zijn meegebrachte handstomer piekfijn voor de dag te komen tijdens de kerkdienst.

Alle tafels en stoelen in onze eetzaal worden aan de kant geschoven voor de dienst, waarin een aantal mooie momenten voorbij komt. Onder leiding van Mineke, Daniela en Quincy zingen de deelnemers van CAPS, de ggz-instelling, het refrein van hun zelfgeschreven lied. Hoewel de opkomst lager is dan verwacht, is het een ontroerend optreden en een mooie afsluiting van een bijzondere week. Daarna volgt een dankbaarheids-woordje van Mirna. Opperleider Willem-Jan sluit hierop aan met een praktisch voorbeeld. Een van de aanwezige broeders neemt echter het heft in eigen handen, waardoor het voorbeeld nét iets anders loopt dan gepland. Gelukkig viel de boodschap niet in het water. Daarna is het tijd voor de preek van Sander en Joran. Dit keer is Joran luid en duidelijk te verstaan 🙂 De overdenking gaat over broederschap, dus de twee kunnen flink opscheppen over hun vriendschap.

Na de dienst genieten we van een gezamenlijke lunch met de gemeenteleden, die allemaal heerlijke gerechten hebben meegenomen: vlees van de grill, kippenpastei en allerlei salades.

Daarna vertrekken we naar het vliegerfestival, boven op een van de heuvels van Guanhães. Dat blijkt een flinke klim, zeker voor de bikkels die de rolstoelen duwen. Boven aangekomen krijgen we uitleg van een local die voor zijn kapsel duidelijk inspiratie bij Mickey Mouse heeft opgedaan. Al snel schieten buurtbewoners ons te hulp bij het afmaken en oplaten van de vliegers. We merken dat vliegeren hier in Brazilië echt een serieuze hobby is. Niet veel later heeft ook onze groep de smaak te pakken. Roan knoopt zelfs zeven blikjes aan het touw, waardoor zijn vlieger amper nog te zien is. In deze wat ongepolijste buurt staat de politie met interesse toe te kijken naar onze inspanningen.

Terug op onze thuisbasis schept Jorrit letterlijk én figuurlijk een berg eten op, worden de groetjes van thuis gelezen en spelen we nog volop spelletjes.

Maandag

Een nieuwe werkweek! Na de GMG staan we te trappelen om weer aan de slag te gaan op de bouw. Alleen blijkt de aannemer vanochtend nog niet op ons te wachten. Eerst moeten de palen worden geplaatst… of we vanmiddag maar terug willen komen. Een nieuw plan is snel gemaakt: de stad in om souvenirs te kopen. Maaike is zó blij met plan B dat ze Ieteke spontaan om de hals vliegt.

Een andere groep hoeft zich geen moment te vervelen, want vandaag is ook Life Skills begonnen. Deze week gaan we negen keer in gesprek met een groep middelbare scholieren over onderwerpen die zij zelf hebben aangedragen. Vandaag staat de toekomst centraal, maar later deze week komen ook mentale gezondheid, pesten, pijn en intimiteit aan bod.

’s Middags kunnen we alsnog lekker knallen op de bouw. Jasper, Naomi M., Jorrit, Bram, Stijn, Johan en de rolstoel van Tijs laten hun spierballen zien door maar liefst 800 bakstenen van de vrachtwagen naar de bouwplaats te verplaatsen.

Ook het kinderprogramma draait weer op volle toeren. Met de kleine kinderen wordt er op los gedanst en gespeeld, en de tieners spelen fanatiek volleybal onder leiding van Daniela, Tim, Josianne en Sander.

Voor het eten wandelen de mensen die nog energie over hebben naar het Christusbeeld. Opnieuw een flinke klim, maar eentje die wordt beloond met een prachtig uitzicht bij de ondergaande zon.

De dag wordt afgesloten met een bijbelstudie, voorbereid door Maurits, Fleur en Naomi N. Een avond vol mooie gesprekken, worship én de slappe lach in het groepje van Josianne, Jasper, Mark, Roan, Daniëlle en Ieteke. Dat allemaal dankzij een opmerking van Mark, waarbij de helft verstaat: “I just shit and observe.” Dat had natuurlijk “sit” moeten zijn…

In ons volgende bericht lezen jullie onze persoonlijke ‘groetjes terug’, dus stay tuned!