Een thuis ver van huis

In nog geen drie weken tijd is Lukomero veranderd van een onbekend dorp in een plek die voelt als thuis. We zijn meegegaan in het Oegandese ritme, hebben bijzondere vriendschappen opgebouwd en vandaag beleefden we een dag vol hoogtepunten én emoties. Van een uitbundig kinderfeest tot de officiële overdracht van de bouw: het was een dag waarop vreugde en afscheid hand in hand gingen. Morgen vertrekken we, maar een stukje van ons hart blijft hier achter.

Vanochtend bij de GMG (GoedeMorgenGesprekken) hadden we het erover hoe we ons hier thuis voelen en alles zo snel hier ‘normaal’ voelt. We zijn hier nu zo’n 2,5 week en we kunnen wel zeggen dat we helemaal ingeburgerd zijn. We denken in dagdelen in plaats van exacte tijdstippen. Als een iemand later verschijnt dan gepland, dan maakt niemand van de groep zich daar meer druk over. Als het een ochtend stort van de regen, dan wachten we gewoon wat langer. Het chaotische straatbeeld zien we niet meer en als we voor de honderdste keer moeten stoppen bij een wegcontrole hebben we dat ook al niet meer door.

Ook in de groep voelt iedereen zich zeer vertrouwd. We verwonderen ons erover dat we in zo’n korte tijd zo’n hechte band met elkaar hebben opgebouwd! Zoals je aan de foto’s kan zien, hebben we ontzettend veel plezier met elkaar en kunnen we keihard met (en ook zeker om) elkaar lachen! Dat gaat hand in hand met mooie, open en diepe gesprekken waarin we elkaar mogen steunen en waar de ruimte is om ook samen te huilen.

Inmiddels hebben we vandaag de laatste dag hier in Lukomero beleefd. Vanochtend hebben we een waanzinnig kinderfeest gehad met alle kinderen en leerkrachten. We hebben ontzettend veel spelletjes en dansjes gedaan. Na afloop waren er heerlijke pannenkoeken voor de kinderen die we gisteren de hele dag hebben gebakken.

Vanmiddag was het tijd voor de officiële overdracht van de bouw. In een mooie ceremonie hebben we het gebouw weer overgedragen aan de school en werden er veel mooie woorden gesproken.

Het hele gebouw is nog niet af, want het plafond moet nog gestort worden. De basisschool heeft de droom om er later ook nog een derde verdieping op te bouwen. De komende tijd gaan de bouwvakkers bezig om ervoor zorgen dat de eerste twee lagen helemaal af zijn, zodat de school deze lokalen kan gaan gebruiken. Ze kunnen deze extra ruimte zeer goed gebruiken, zodat ze ook onderwijs kunnen geven aan het laatste jaar van de basisschool. Daardoor kunnen de leerlingen beter doorstromen naar de middelbare school die ook in het dorp zit. Deze extra lokalen zullen voor een grote verandering zorgen in de toekomst van vele leerlingen die in Lukomera rondlopen.

Inmiddels zitten we buiten bij het kampvuur heerlijk te genieten van onze laatste avondsluiting hier. Morgen rond de middag laten we deze geweldige plek, die de afgelopen weken ons thuis was, achter en rijden we naar Entebbe, waar we zullen overnachten.

Dit weekend hebben we nog een hoop mooie dingen op de planning om nog even te genieten van het prachtige Oeganda. Daar later meer over, want hoewel we ergens graag naar huis willen, willen we dit indrukwekkende project met al deze mooie mensen nog niet loslaten.