Een (verf)likje dichter bij het einde

MA226 deelt het dagverslag van gisteren, over een dag die iets anders liep dan verwacht.

Goeiemorgen! Vandaag was het voor velen een moeizame ochtend, maar dat mag de pret niet drukken. Het is namelijk de laatste bouwdag! We begonnen de ochtend weer met een heerlijk ontbijtje, en dit keer zelfs met iets extra’s: maispap. Sommige mensen moesten er even aan wennen. Ook was vandaag het laatste kinderprogramma. Hier heeft het groepje van Anja hun acteerskills laten zien door het verhaal van Jezus en de discipelen in de storm op zee uit te beelden. Ook zijn alle kinderen, vriendjes en ouders uitgenodigd om morgen bij het kinderfeest aanwezig te zijn.

Ondertussen zijn er ook twee groepen naar het ziekenhuis geweest om te leren over hoe de zorg er in Malawi aan toe gaat. Op de bouw is er in de ochtend weer veel gestuct en is de mal voor de muurschildering uitgeknipt, zodat deze vandaag nog geschilderd kon worden. Deze keer hadden we weer kip bij de lunch. Tijdens de lunch kregen we de mededeling dat we niet meer de bouw op hoefden, omdat er geen cement meer was en de eerste laag verf van vanochtend nog niet was opgedroogd. Dus om de tijd te vullen werden de tassen geleegd om vervolgens spullen in te leveren om achter te laten.

Later op de middag was het dan tijd voor de laatste twee GMG-groepjes, van Anja en Carlo, om op huisbezoek te gaan. Er werd volop gebakken en er was een hoop gezelligheid. Aan het eind van de middag is het uiteindelijk gelukt om een deel van het WS-logo te maken. Doordat de rest al was gedoucht of bij het ziekenhuis was, bleef namelijk alleen Daan over om te verven. Hij heeft er dus voor gezorgd dat het eerste deel er strak op staat.

De pasta met ei in de avond viel wel goed in de smaak. Daarna was het tijd voor de botte beitel en de gouden troffel. De botte beitel ging vandaag naar Jelle, die dacht dat het handig was om met blote handen de kwasten schoon te maken in water. Maar de verf was gemaakt op oliebasis, dus dat werkte niet helemaal. Zijn handen waren spierwit en hij had magische middeltjes nodig om ze weer schoon te krijgen.

De gouden troffel was vandaag voor Ulemu, die alle ziekenhuisbezoeken top had geregeld en nieuw toiletpapier had gehaald.

Hierna kwam de avond aan een eind en werden er hier en daar wat spelletjes gespeeld of nog wat huiswerk gemaakt. Tijd voor ons bedje. Welterusten allemaal.

Liefs,

Frederieke, Tess en de rest.