In ons eerste weekend in Chirirbandar hebben we weer enorm veel gezien, gedaan en meegemaakt. Hierbij een uitgebreid verslag met veel beeldmateriaal.
Zaterdag was het tijd om voor de eerste keer naar de bouw te gaan. We willen maandag graag direct starten met bouwen, dus hebben we vandaag de bouwplaats alvast geopend.
Al snel stonden er meer dan 50 mensen op de bouwplaats die aandachtig naar Maron luisterden. Hij opende de ceremonie met een gebed dat zowel voor christenen als voor moslims van toepassing is.
Verder hadden Lise en Kerick een belangrijke rol tijdens de ceremonie. Zij mochten de slinger doorknippen om de bouwplaats officieel te openen. Daarnaast kregen ze de gelegenheid om de eerste steen te leggen.
Na de ceremonie van ongeveer twee uur was het tijd om te lunchen. We hebben hier zeker niet te klagen over het eten, maar vandaag was het echt geweldig! Als toetje kregen we vanille-, chocolade- of mango-ijs. Dat aten we natuurlijk dankbaar op.
In de middag kwam Suren aan in Chirirbandar en stond de middag voornamelijk in het teken van het bespreken van onze verwachtingen van dit project en wat we hopen te bereiken. Tijdens dit gesprek sloten allerlei belangrijke mensen uit de community aan om te proberen zoveel mogelijk van deze verwachtingen werkelijkheid te laten worden.
Ook lieten leden van het Leprosy Team ons traditionele christelijke Bengaalse muziek horen. Dit was enorm bijzonder!
Na al deze indrukken sloten we de dag af met goede gesprekken en het bijwerken van ons dagboekje.
De zondag ziet er hier iets anders uit dan in Nederland. Waar wij in Nederland op zaterdag en zondag weekend hebben, is dat hier in Bangladesh al op vrijdag en zaterdag. Dit betekent dat onze kerkdienst ook niet in de ochtend is, maar juist in de avond. Hierover later in dit verslag meer.
Onze ochtend stond in het teken van de Bangladesh Express. De groep werd opgedeeld in vier groepen. Van elke groep leest u hieronder een kort verslag.
Groep 1 ging naar een Santalia-cultuur. Hier werden bij aankomst onze voeten gewassen als onderdeel van een ritueel. Vervolgens hebben wij een dans geleerd en samen met de bevolking gedanst. Daarna konden wij vragen stellen aan de lokale mensen en kregen zij ook de kans om vragen aan ons te stellen. Hierbij werd vooral gevraagd of we al getrouwd waren en hoe trouwen in Nederland werkt.
Groep 2 ging naar een hindoecultuur. Hier werden door de lokale bevolking henna-tatoeages bij de deelnemers gezet. Nadat dit allemaal klaar was, was er nog tijd over om naar een lokale markt te gaan en te bekijken wat daar allemaal verkocht wordt.
Groepen 3 en 4 gingen naar moslimgemeenschappen. Hier werden zij uitgenodigd om de lokale huizen te bezoeken. Ze kregen koekjes, popcorn, versgebakken chips en jackfruit te eten. Hier werden voornamelijk vragen gesteld over het werk dat wij in Nederland doen en hoe onze huizen eruitzien.
In de middag kregen de deelnemers voor de eerste keer jullie groetjes te lezen. Wij willen jullie allemaal enorm bedanken voor de lieve berichtjes! Het doet ons heel goed om dit alles te lezen.
’s Avonds was het tijd om 45 minuten te rijden naar de kerk van het LAMB Hospital. Hier hebben we een kerkdienst gevolgd die volledig in het Bengaals was. Ook kregen we de kans om zelf twee liederen te zingen: My Lighthouse en U Bent Heilig. Het was enorm leuk om te zien dat My Lighthouse door de kinderen in de kerk werd meegezongen.
Reacties op dit bericht
-
Nou meid, heel veel plezier nog daar en geniet met volle teugen! Doe de groetjes aan Tinus en Monique! (Stiekum kijk ik toch al uit naar je verhalen hoor) Dikke kussen van papa!
-
Indrukwekkend al die belevenissen, ook op zondag 😉, Cara.
En een mooi getuigenis, dat jullie “My Lighthouse” gezongen hebben, mét als gevolg: meezingen 😀👍! -
Hey Jorien, wat mooi dat jullie al zoveel zien! En vandaag kan het bouwen beginnen, heel veel succes, Aart en Marga
-
Lieeve Martine en Nienke, parels!!
We missen jullie ontzettend! Hopelijk genieten jullie volop daar, we houden ervan om de updates te lezen!
Wij genieten hier ook heel erg, zijn nu op een heerlijk eilandje!We houden van jullie, we denken aan jullie en heel veel plezier nog!
-
Heey Mathi en Loïs,
Ik hoop dat jim it nei jim sin ha yn Bangladesh! De foto’s en ferhalen sjoche er goed út!
Ik gean fannacht fuort dus ik sil jim net mear folgje kinne, ik winskje jim noch folle plesier de kommende wiken!
Aan: Oompie
1 week geleden