Onze tijd hier in Guanhães zit erop en op het moment van schrijven is onze terugreis begonnen Maar vertrekken deden we natuurlijk niet stilletjes. Gisteravond vond er in “onze straat” zelfs nog een concert plaats. We blikken nog even terug op onze laatste dagen hier.
Bouw-stokje overgedragen
De overdekte sportaccommodatie heeft sinds onze komst serieuze vormen aangenomen. De lange muren staan, de eerste stuclagen zijn aangebracht en je kunt bijna van de cementvloer eten, zo goed is er schoongemaakt. Vrijdag is er nog hard gewerkt aan de bekistingen en is er veel beton gestort.
Gistermiddag hebben we de bouw officieel overgedragen aan de aannemer, die met zijn ploeg het complex verder zal afmaken. Daarna werd het logo op de muur onthuld en werden er de nodige groepsfoto’s gemaakt.
De laatste dag van het kinderprogramma
Vrijdag was de laatste dag van het kinderprogramma. De jongere kinderen studeerden hun bijdrage voor het eindfeest in, terwijl de oudere kinderen onder leiding van Joran, Jasper en Mirna de longen uit hun lijf renden tijdens verschillende spellen onder een brandende zon.
Warme broodjes en een nieuwe coupe
Tim, Hidde en Maaike bezochten de bakker die ons de afgelopen weken van verse broodjes heeft voorzien. De deelnemers mochten helpen met het maken van een briocheachtig brood en lieten de bakker ondertussen kennismaken met de Hollandse stroopwafel.
Marijn, Willem-Jan en Joran maakten zich alvast op voor vertrek door nog even een bezoek aan de kapper te brengen.
Een verrassend diner
Toen iedereen weer terug was, werd er snel omgekleed voor een groepsfoto en quiz. Tenminste, dat stond op het programma. Als verrassing nam Daniel ons mee naar een pizzeria in Guanhães. Daar hebben we onze buschauffeurs, keukendames, schoonmaaksters, kinderwerkers, bouwvakkers, tolken, Phillipe en Dila en Daniel en Silene uitgebreid bedankt.
Buurtfeest
Gisteren namen we feestelijk afscheid van de buurt. In de ochtend was er een kinderfeest. Met hulp van Eva, Ingeborg en Daniela voerden de kinderen een toneelstukje op. De kleine mieren, op weg naar de aardbeien, leerden dat je samen verder komt.
Na de dansjes van de kinderen was het tijd voor springkussens en suikerspin. De clown die langskwam, kreeg daarbij assistentie van onze Johan en Jasper.
Na de bouwoverdracht was het dan echt tijd om in te pakken. Een aantal deelnemers ging langs de deuren in de buurt om mensen uit te nodigen voor het avondprogramma. In veel gevallen werd dat meteen een gezellig huisbezoek.
Ondertussen werd de straat afgezet en een podium opgebouwd. ’s Avonds vond daar een flink feestje plaats, waarbij oordoppen geen overbodige luxe waren. Veel van de worshipnummers werden in verschillende talen meegezongen. Er was een preek die zowel qua inhoud als volume er niet om loog en uiteindelijk mocht de plaatselijke gemeente er een paar nieuwe broers en zussen bijschrijven. Het is mooi om te zien hoe het wijkcentrum van BEM hier in de wijk Almas mensen aan elkaar verbindt en te weten dat dit ook na ons vertrek door zal gaan.
Een laatste terugblik
Nadat we met veel knuffels afscheid hadden genomen van de buurtbewoners, had Phillipe nog een geweldige aftermovie voor ons in petto. In 26 minuten zagen we in vogelvlucht de hoogtepunten van de afgelopen weken. Wat hebben we hier veel mooi dingen mogen doen en beleven!
De laatste nacht
Na het afscheid van onze tolken kropen we voor de laatste keer onze slaapzakken in. De meesten gewoon in de slaapzaal, maar een flink aantal van de heren sloot ons verblijf hier af met een nacht in de open lucht. Tijs, die inmiddels al op bed lag, werd met matras en al naar buiten gesleept.
Op weg naar huis
Vanmorgen ging om 05.00 uur de wekker. Na een laatste ontbijt en afscheid van Phillipe en Dila zitten we nu in de bus richting Belo Horizonte. Na een lunch rijden we door naar Atibaia, waar we onze laatste nacht in Brazilië zullen doorbrengen.
We houden jullie op de hoogte van onze reis. Houd voor updates rondom onze aankomst deze pagina dus goed in de gaten!
Reacties op dit bericht
-
Hallo’tjes allemaal wij zijn vandaag terug gekomen uit Uganda.
Jullie zitten nu waarschijnlijk in de bus naar het vliegveld.
Een fijne reis toegewenst, Het zag er uit als een mooi project. Zie jullie morgen. Marli mist jullie nu al zei ze.Groetjes Olav en mijn ouders
-
Afscheid nemen is niet altijd fijn. Ongelooflijk wat jullie met z’n allen hebben jullie gebouwd. Afscheid nemen en tegelijkertijd een herinnering die ervoor altijd zal zijn.
-
Ik wens jullie allen een veilige terugreis toe!
Benieuwd naar je verhalen Esther! -
Lieve Thyrsa,
Geniet van de laatste dag in Brazilië.
Goede reis gewenst. Tot snel.
Dikke knuffel.
Pake en Oma
Aan: Joran, Sander en de groep
2 dagen geleden