Net als Ruth

Vandaag was een dag vol bouwen, sjouwen en bijzondere ontmoetingen met een bijbelstudie als mooie afsluiter.

Woensdag was een dag die van bijna alle deelnemers veel flexibiliteit vroeg.

We begonnen de ochtend vol goede moed. Dinsdag hadden we een groot deel van de ringbalk gestort, zover als de bekisting op dat moment reikte. Vandaag zou de rest volgen. Dus trokken we onze inmiddels behoorlijk vieze bouwkleren weer aan – want opgedroogd cement krijg je er nu eenmaal niet zomaar uit – en gingen we richting de bouwplaats.

Daar wachtte echter een verrassing. Er bleken nog maar drie zakken cement over te zijn. De nieuwe voorraad zou pas donderdag arriveren. Ineens was het aan Laurens, onze bouwleider, om zo’n dertig enthousiaste deelnemers toch aan het werk te houden. Er werd gevoegd, stenen gesjouwd waar dat nog kon, en ondertussen ontstonden er mooie gesprekken. Ook werden er spontaan allerlei balansoefeningen gedaan in een grote kring. Het is mooi om te zien hoe deze groep omgaat met onverwachte veranderingen en hoe iedereen zich flexibel opstelt.

Voor de middag stond een bezoek aan een self-help group op het programma. Dit is een groep vrouwen die elkaar ondersteunt door onderling kleine leningen te verstrekken en samen vaardigheden te ontwikkelen om een inkomen op te bouwen. Daarnaast vangt dit project kinderen op van sekswerkers, mensen met een verslaving en kinderen die dakloos zijn geraakt. Waar mogelijk proberen zij deze kinderen weer te herenigen met familieleden.

Net na de theepauze kwam er onverwacht goed nieuws. Eric had geregeld dat er toch cement op de markt gehaald kon worden. Dat betekende dat we alsnog volop aan de slag konden. Er werd flink doorgewerkt en aan het einde van de middag zat de complete ringbalk erin. Wat een mooie meevaller!

Het bezoek aan de self-help group ging ook gewoon door. Omdat er vanuit onze groep zoveel belangstelling voor was, werd besloten de groep te splitsen. Daardoor kon uiteindelijk niet iedereen mee, maar zo kreeg wel een groot deel van de deelnemers de kans om dit bijzondere project te bezoeken. De rest gaat er komende dinsdag heen.

Ondertussen gingen ook het kinderprogramma en Life Skills door. Bij het kinderprogramma hadden we vandaag weer een wat grotere groep. Het ging vandaag over Jozef, waarbij (uiteindelijk binnen in het kerkgebouw vanwege de hevige regen en wind) de meest kleurrijke jasjes gemaakt werden. Bij Life Skills begonnen we met slechts twee deelnemers, maar uiteindelijk sloten er nog meer mensen aan. Halverwege de bijeenkomsten begon het echter zo hard te regenen op het tinnen dak, dat we elkaar nauwelijks nog konden verstaan.

Die regen had gelukkig ook een voordeel. Sandra en Hanneke maakten er dankbaar gebruik van door hun haren te wassen onder het water dat van het dak stroomde, precies op de plek waar geen regenpijp zat. Soms zit geluk in de kleinste dingen.

Ondanks alle onverwachte wendingen kunnen we terugkijken op een bijzonder succesvolle dag. Tijdens het avondeten werden de mooiste verhalen gedeeld over alles wat iedereen had meegemaakt.

De avond werd afgesloten met een bijbelstudie die volledig was voorbereid door Thirsa. Aan de hand van Ruth 2 trok ze een mooie vergelijking met onze situatie hier. Net als Ruth bevinden wij ons in een vreemd land, spreken we de taal niet en zijn we afhankelijk van de vriendelijkheid en gastvrijheid van de mensen om ons heen. Dat zorgde voor mooie gesprekken in kleine groepjes.

Hoewel we al rond kwart voor tien richting onze slaapplaats gingen, werd het uiteindelijk toch nog kwart voor elf voordat het licht uitging. Het was opnieuw een fantastische dag, waarin we leerden dat plannen kunnen veranderen, maar dat God vaak juist in die onverwachte momenten mooie dingen laat gebeuren.