Ontspannen, ontdekken en genieten

Het weekend stond weer voor de boeg. Op tijd komen blijft voor ons een uitdaging. Zo nemen we inmiddels al wat lokale gebruiken over. Tijd is hier namelijk een breed begrip. Toch vertrokken we rond 08.00 uur in de oude, vertrouwde achterbak van onze vrachtwagen.

Na twee uur flink door elkaar geschud in de vrachtwagen, kwamen we aan op de bananenboerderij van Robby en Sally.

Robby is de tweede generatie die de boerderij runt. Zijn vader legde jaren geleden de basis voor het familiebedrijf. Robby en Sally leerden elkaar kennen tijdens hun studie aan de universiteit in Zuid-Afrika. Na hun studie besloten ze terug te keren naar Zambia, waar ze het bedrijf samen verder hebben uitgebouwd.

Wat begon als een bananenboerderij is inmiddels uitgegroeid tot een veelzijdig agrarisch bedrijf. Naast de uitgestrekte bananenplantage verbouwen ze op twee grote akkers tarwe en maïs. Ook houden ze zo’n 400 koeien en hebben ze een plantage met macadamianoten.

Tijdens de rondleiding kregen we een kijkje achter de schermen van het bedrijf. We reden langs de bananenplanten, bezochten de akkers en namen een kijkje bij de koeien. Het was leuk om te zien hoeveel er op één bedrijf gebeurt en met hoeveel passie Robby en Sally er elke dag mee bezig zijn.

Na de rondleiding werden we uitgenodigd bij hen thuis. Ook daar keken we onze ogen uit. Sally heeft een enorme moestuin en een prachtige boomgaard vol citroenen, sinaasappels, mandarijnen, dragonfruit, ananas en papaja. Daarnaast verbouwt ze nog allerlei groenten. Daardoor zijn ze vrijwel zelfvoorzienend.

Na een verfrissende duik in hun zwembad genoten we van een heerlijke lunch. Daarna stapten we weer achter in de vrachtwagen en vervolgden we onze weg naar Noah’s Ark.

Na weer een uurtje hobbelen kwamen we aan bij Noah’s Ark. We mochten met de vrachtwagen door het reservaat rijden. Al snel reden we tussen de impala’s, gazelles, zebra’s en struisvogels. Een hoogtepunt voor velen was toch wel de giraf. We kregen de kans om dit prachtige dier van dichtbij te bewonderen.

Na onze safari door Noah’s Ark gingen we nog even langs de eigenaren om hen te bedanken voor hun gastvrijheid. We werden hartelijk ontvangen door een bijzondere man van maar liefst 92 jaar en zijn vrouw.

Hij is geboren in Zuid-Afrika en verhuisde in 1956, op twintigjarige leeftijd, naar Zambia. Daar heeft hij Noah’s Ark helemaal zelf opgezet. In de loop der jaren heeft hij dieren opgevangen die niet meer in het wild konden leven en zo groeide het uit tot het reservaat dat het vandaag de dag is.

Ze wonen in een prachtig huis, dat hij helemaal zelf heeft gebouwd. Het heeft ontzettend veel kamers en een supermooi zwembad met fantastisch uitzicht. We maakten een gezellig praatje en vervolgenden daarna onze weg.

Op de terugweg maakten we nog een pitstop bij een supermarkt. Daar kochten we lekkere snacks voor de bonte avond die de volgende dag plaatsvond. Met goed gevulde tassen stapten we weer in de vrachtwagen om de laatste kilometers naar Munda Namuko af te leggen.

De zondagochtend begonnen we met een kerkdienst in het dorp waar onze bouwvakker Laston altijd naartoe gaat. Het was een kleine kerk, met kleine ramen en zaten gezellig knus tussen de kerkbezoekers.

De kerkdienst was in lokale taal, waardoor we niet alles konden volgen. Toch maakte dat de ervaring niet minder bijzonder. De prachtige samenzang, de djembés en de enthousiaste danspasjes van de mensen waren mooi om te zien.

Na de kerkdienst kregen we weer een heerlijke lunch van onze kok Tito. Daarna hadden we een vrije middag. Sommigen gingen een wasje doen, anderen speelden een potje volleybal of deden een spelletje Wie is het. Ook werden er volop voorbereidingen getroffen voor de bonte avond, die later die dag gepland stond.

En jahoor…… Zondagavond was het dan zover! Het was tijd voor de bonte avond. Deze werd gepresenteerd door de enthousiaste Marijke en had een kritische driekoppige jury, bestaande uit Matthijs, Martijn en Catharina. Er waren in totaal negen acts, waaruit de jury een top drie koos met een nummer één, twee en drie.

We begonnen de avond met de bananenshow van Hayco, Pieter en Ruben. Zij deelden vooraf allemaal een banaantje uit, waardoor de avond meteen met een toepasselijke snack kon beginnen.

De avond ging verder met de tweede act van onze muzikale Albert. Hij had het nummer Het is een nacht van Guus Meeuwis omgetoverd tot een eigen versie waarin Burum centraal stond. Met een aangepaste tekst en een flinke dosis humor wist hij de sfeer er goed in te brengen.

Daarna volgde een act van Pieter en Ruben met Buurman en Buurman. Voor de mensen die het niet weten: Ruben en Pieter zijn in Burum ook daadwerkelijk buren van elkaar en noemen elkaar dan ook Buurmananci. Ze konden geen betere act bedenken.

Omdat het hier soms toch wat meer gescheiden is tussen mannen en vrouwen, waren Hayco en Jenna benieuwd wie uiteindelijk meer over Zambia zou weten. Ze hadden een leuke quiz voorbereid met tien vragen over Zambia.

Het werd een spannende strijd waarbij het lang gelijk opging. Uiteindelijk eindigden we met een stand van 5-5. Er was nog één laatste vraag nodig om de winnaar te bepalen. Met de schatvraag wisten de jongens uiteindelijk net te winnen.

De avond ging verder met een act van de assistent-bouwleiders Wilte, Gertsen, Martijn en Matthijs. Zij hadden een show voorbereid op het nummer De bouw is wauw. Met veel enthousiasme en humor wisten zij er een leuke act van te maken.

Jildert volgde daarna met een act waarbij hij alle leiders in het zonnetje zette. Hij had over iedereen een leuk verhaaltje geschreven.

Daarna volgden onze senioren Harry en Frank. Zij speelden een interview na waarbij Matthijs Kuipers werd geïnterviewd alsof hij een profvoetballer was. Met hun humor en de herkenbare manier van interviewen wisten ze er een leuke act van te maken.

Als een-na-laatste waren Ruben, Hayco en Pieter aan de beurt. Zij kropen in de huid van de Zambiaanse K3 en brachten het nummer Oya Lélé ten gehore. Met hun vrolijke optreden zorgden ze voor veel lachende gezichten in het publiek.

Als laatste eindigden alle meiden. Zij hadden een eigen tekst bedacht op het nummer Money, Money van ABBA, speciaal gericht aan onze hoofdleider Harry. Met hun creatieve en persoonlijke optreden sloten zij de bonte avond op een leuke manier af.

Het was een avond vol gezelligheid en de tranen rolden regelmatig over onze wangen van het lachen. De terechte winnaar van de avond was onze lieve Albert. Met zijn nummer, waarin hij Burum zo mooi in het zonnetje zette, wist hij de jury en het publiek te overtuigen.

Met een hoop mooie indrukken rijker, kijken we terug op een ontzettend leuk en bijzonder weekend.