Hoewel het weekend is, werken we stug door om de vaart erin te houden. Het ritme is inmiddels bekend: half zeven opstaan, zeven uur ontbijt, half acht de dagopening en om half negen stonden we weer op de bouwplaats. Vandaag gingen er maar liefst drie metselploegen van start en werd er volop cement gedraaid.
Groene vingers én een ‘Malawiaanse massage’
Ondertussen startte er een heel nieuw project: een moestuin vlak bij de waterpomp. Bij de pomp wordt veel water gemorst en worden er emmers omgespoeld; zonde van al dat water dat normaal zo het dal in stroomt! Dat afvoerwater wordt nu omgeleid naar de moestuin, waar twee kleine spaarbekkens zijn aangelegd voor de irrigatie. De bedden en paadjes liggen er al strak bij en de eerste raapstelen zijn gezaaid. Om de lokale kippen op afstand te houden, is het zaaibed afgedekt met riet. Het schoolhoofd is dolblij met de tuin, die straks door de kinderen uit de hoogste klassen bijgehouden gaat worden.
Ze was overigens íets minder blij met Niek… We eten hier regelmatig bruine bonen, en we weten allemaal wat dat doet met de spijsvertering. Niek dacht bij de moestuin de natuur wel even de vrije loop te kunnen laten, maar had buiten het schoolhoofd gerekend dat vlak achter hem stond. Of ze nu schrok van het geluid of van de geur: ze vluchtte direct richting de bouwplaats! Dit ‘incident’ leverde Niek in ieder geval wel de felbegeerde dagtrofee van de Botte Beitel op.
In de middag moest er zand gehaald worden. Vrijwilligers genoeg, maar de wegen hier zijn wel even anders dan in Nederland. Julian hield er na de rit een paar bont en blauwe billen aan over—een typisch staaltje ‘Malawiaanse massage’. De terugweg verliep comfortabeler op de lading zand, al had elk voordeel zijn nadeel: bij terugkomst grote natte plekken in de broek van al het zand.
Zingen en spelletjes
Na het avondeten hebben we kort geëvalueerd. Iedereen kijkt terug op een goede reis. Over de locatie hoor je niemand klagen; de wc’s en douches zijn prima en het eten is top.
Daarna was het tijd om te zingen! We hebben de liederen voor de kerkdienst van zondag geoefend: ‘King of Kings’ om aan de lokale bevolking te leren, en ‘Ik wil juichen voor U mijn Heer’ om zelf te zingen. Toen tot slot de wektijd voor de zondag werd omgeroepen, klonk er luid gejuich: we mogen uitslapen! De avond werd gezellig afgesloten met spelletjes en een groepje dat samen met Marijn de dag afsloot bij de ‘stilteboom’ (al ging dat er allesbehalve stil aan toe).
Groetjes uit het altijd gezellige Chankomi!
Reacties op dit bericht
-
Hoi lieve Daphne,
Zie dat jullie keihard werken daar en dat de locals dolblij zijn met jullie tomeloze inzet onder de snikhete Afrikaanse zon. Ik ben zo trots als een Malawise aap met zeven staarten op jullie hele groep en op jou, lieve Daphne, in het bijzonder!!
Opa Tommy
Aan: Daphne en de hele groep
2 dagen geleden