Vandaag was een indrukwekkende dag. Het ging van afscheid, naar stilte, naar vuurwerk.
De rit naar Kigali verliep voorspoedig. Daar checkten we in bij hetzelfde guesthouse waar we ook onze eerste nacht hebben doorgebracht. In de middag bezochten we het Genocide Memorial.
We kwamen als groep nog opgewekt en pratend binnen, maar na het eerste introductiefilmpje werd het stil. De geschiedenis van Rwanda, de aanloop naar de genocide, de genocide zelf en de gevolgen die nog jarenlang voelbaar waren, maakten diepe indruk. We hadden al veel verhalen gehoord, er gesprekken over gevoerd en een presentatie van Paul gehad, maar nu zagen we ook de beelden erbij. Het is nauwelijks te bevatten hoe zoiets heeft kunnen gebeuren. En als je beseft dat genocides niet alleen hier hebben plaatsgevonden, maar ook op andere plekken in de wereld, dan raakt dat des te meer.
’s Avonds mochten we aanschuiven voor een gezamenlijk diner met de directeur, de president van de EPR. Een gezellige man die ook in Nederland is geweest. De gesprekken liepen verrassend soepel. Voor het dessert stond er een leuke verrassing klaar: een taart met wat wij dachten dat gewone sterretjes waren. Maar al snel bleek dat er ook een paar flinke knallen uit kwamen. Dat zorgde voor behoorlijk wat schrik en hilariteit tegelijk. Achteraf konden we er gelukkig met elkaar om lachen, maar het bevestigde wel weer dat vuurwerk in Rwanda soms nét iets anders is dan we in Nederland gewend zijn.
De avond sloten we af met een sfeervolle candlelightavond. De deelnemers hadden hun creativiteit losgelaten op gedichten, sketches en andere leuke bijdragen. Er werd teruggeblikt, gelachen en hier en daar vloeide ook een traan. Een mooie manier om samen deze reis af te sluiten.
Na een goede nachtrust en voor de meeste mensen eindelijk weer een douche na drie weken, is vandaag onze laatste dag in Rwanda aangebroken. Vanmiddag bezoeken we nog een cultuurmarkt en een souvenirmarkt, waarna we rustig toewerken naar ons vertrek. Om vijf uur moeten we op het vliegveld zijn voor de terugreis.
We hopen op een veilige vlucht en kijken ernaar uit om onze families en vrienden in Nederland weer in de armen te sluiten. Als alles volgens planning verloopt, zijn we zaterdag weer terug in Utrecht.
Tot snel!
Reacties op dit bericht
-
Hey Floortje, wat een intens en knallend afscheid was dat! Alvast een goede terugreis. Ik ben benieuwd wat we hier in Nederland kunnen leren van de mensen in Rwanda. Tot morgenochtend! X, papa
-
Hoi lieve Nadine nou,dat is het dan wel voor jullie.
Wat een onvergetelijke reis en ervaring.
Superlatieven te kort denken wij.
Verder is alles wel geschreven in onze reacties en zeer bedankt voor alle verhalen en foto’s.
Een heel goede reis gewenst en tot gauw.
Liefs opa en oma -
Dat was een mooie laatste dag, Léanne! Je eerste dag in Nederland zal ongetwijfeld ook mooi zijn: iedereen weer zien en knuffelen, mooie verhalen vertellen, misschien een traantje laten en waardevolle herinneringen in je hart bewaren. Goede reis!!
Liefs van oma Wil -
Wat een mooi reisverslag de afgelopen weken van zo’n bijzondere reis! Een hele goede terugreis gewenst en tot snel!
-
Dat was zeker een knallend afscheid. Die jullie ook hebben verdiend.Tijdens je reis heb je heel wat te overdenken.En later te vertellen thuis.Heel goede terugreis ook voor je teamgenoten.
Liefs oma Henny.
Aan: Floortje
5 dagen geleden