Overdracht en afscheid

Vandaag stond in het teken van afscheid nemen. We begonnen de dag zoals we de afgelopen weken zo vaak hebben gedaan: om 07.00 uur opstaan, om 07.30 uur samen ontbijten en om 08.00 uur onze Goede Morgen Gesprekken (GMG).

Na het ontbijt was het tijd om de koffers in te pakken. We zochten uit wat mee terug mocht naar Nederland en wat we hier konden achterlaten. Werkbroeken, werkschoenen, kleding en een groot deel van het eten dat we hadden meegenomen kregen een nieuwe bestemming. Mooi om te weten dat deze spullen hier nog veel mensen tot zegen zullen zijn. Daarna maakten we de kamers schoon, zodat we alles netjes konden achterlaten.

Vervolgens begonnen de voorbereidingen voor de overdrachtsceremonie. Samen maakten we popcorn, bakten we kleine deegbolletjes (pipkin) en bakten we de kroepoek. Iedereen hielp mee om er een feestelijk moment van te maken.

Na de lunch was er nog even tijd om te ontspannen, waarna we voor de laatste keer naar de bouwplaats vertrokken. De lokale bouwers waren nog druk bezig met het plaatsen van de laatste dakspanten. Ondertussen had een van de dorpsbewoners een grote muziekbox meegenomen, waardoor er direct een feestelijke sfeer ontstond.

Omdat de schooldirecteur nog niet aanwezig was, deelden we alvast de popcorn, pipkin en kroepoek uit aan iedereen die er was. Er werd gelachen, gepraat, gedanst en genoten. We voerden mooie gesprekken, dansten met elkaar en namen de tijd om samen op de foto te gaan, elkaar nog één keer te begroeten en een knuffel te geven.

Na de nodige telefoontjes arriveerde de schooldirecteur uiteindelijk alsnog. Wachten hebben we in Sierra Leone inmiddels wel geleerd.

Daarna kon de officiële overdrachtsceremonie beginnen. Symbolisch droegen we de bouw over met een grote sleutel en een herinneringsbord dat we speciaal voor de school hadden gemaakt. Er werden over en weer veel dankwoorden uitgesproken. Wij vertelden hoe warm we waren ontvangen in Katic en Bantomy en hoeveel deze weken voor ons hebben betekend. De schooldirecteur sprak vol enthousiasme over wat deze nieuwe school zal betekenen voor de kinderen en voor de toekomst van het dorp. Vrijwel iedere dag hoorden we de woorden “Thank you”, maar vandaag kregen ze een extra diepe betekenis.

Na de ceremonie besloten we bewust met de hele groep terug te lopen naar Katic. Geen haast, maar de tijd nemen om iedereen nog één keer te groeten, onderweg een drankje te drinken, de prachtige omgeving in ons op te nemen en afscheid te nemen van de mensen die ons zo dierbaar zijn geworden. Het waren bijzondere weken die we niet snel zullen vergeten.

Terug in Katic begonnen de voorbereidingen voor de gezamenlijke afscheidsmaaltijd. Er waren twee grote pannen rijst gekookt en uiteindelijk schoven zo’n vijftig gasten aan: bouwers, dorpsbewoners en anderen die ons de afgelopen weken hadden geholpen of graag nog één keer bij ons wilden zijn. Samen genoten we van de maaltijd, deelden we verhalen, werden opnieuw woorden van dank uitgesproken en baden we met en voor elkaar. Wat was het bijzonder om deze weken zo af te mogen sluiten.

Pas laat op de avond keerde de rust terug. Moe, maar bovenal dankbaar kijken we terug op een onvergetelijke tijd. We mochten niet alleen bouwen aan een school, maar vooral bouwen aan vriendschappen, vertrouwen en hoop. De school is straks van de inwoners van Bantomy, maar een stukje van ons hart zal altijd hier achterblijven. Thank You Lord.