Sportief weekend: hardlopen, interland (NL-ZA; zondag kerkdag!

15 augustus - Boerenvoetbal Zambia - NL : Wie gaat er naar huis met de beker?

Hallo lieve mensen,

Vandaag ging de wekker heerlijk iets later dan normaal gesproken. We mochten wat extra uurtjes pakken en dat werd in dank afgenomen. Om acht uur hadden we drie keuzes: wandelen, hardlopen of uitslapen. Hoewel de meeste mensen kozen voor uitslapen, waren er toch wat mensen die fanatiek aan het bewegen gingen. Toen ze rond kwart voor negen terug kwamen, waren de meeste slaapkoppen hun bed wel uit.
Rond negen blies onze dag (lees bats) leider Jan op zijn fluitje. We mochten eten! Weer lekker aan onze -inmiddels aan gewende- rijstepap en de boterhammen. We kwamen er achter dat we niet veel beleg meer hadden, dus we krijgen later dit project nog wel een uitdaging…

Gelukkig kwam tijdens het ontbijt ook eindelijk de zon weer door. 

Na het eten was het tijd voor GMG. Vandaag was het thema “rijk zijn”. De quote was “sommige mensen zijn zo arm, ze hebben alleen maar geld”. Het was een mooie les, omdat we hier heel duidelijk zien dat geluk niet alleen draait om geld. 

Hierna gingen we in groepjes uit elkaar om ons voor te bereiden op de bonte avond voor aankomende maandag. Hierbij kunnen we onze complete fantasie kwijt, met als thema “drie weken Zambia”. Zelfs al tijdens de voorbereiding zat de sfeer er goed in. 

Daarna was het tijd voor de lunch. Hierbij kregen we heerlijke gebakken eitjes en een soort gefrituurde rijstkoeken. Deze dingen kregen verschillende benamingen, van donuts tot schnitzels. De een droop in het vet, lekker gezond, de ander was kurkdroog. Maar dit eten gaf ons de benodigde energie voor de wedstrijd van vanmiddag. 

Om drie uur was het dan eindelijk zo ver: het interland.
Waar wij al drie kwartier van tevoren overmoedig aan het warmlopen waren, kwamen de Zambianen om 2 voor 3 vrolijk aangelopen. De één op slippers, de ander op blote voeten, de ander met 1 voetbalschoen en 1 blote voet. Ondanks dat zat het vertrouwen in beide teams er goed in.
En voor uw beleving, het voetbalveld is iets anders dan we bij ons in Nederland gewend zijn…. Naast het feit dat het doel bestaat uit 3 dikke takken, lijkt het veld meer op een weiland dan op een grasveld. Eén grote hobbelvlakte met een veel te hoog soort van gras. Afgebakend door zand en overwoekerde natuur.
Nadat beide teams vol overgave hun volkslied hadden gezongen, klonk rond 5 over 3 dan eindelijk het startsignaal. 

Daar bleek al gauw dat we de Zambianen behoorlijk onderschat hadden. Waar voor de wedstrijd uitslagen als 6-0 geroepen werden, bleken we toch een behoorlijke troef aan de Zambianen te hebben. De Zambianen kwamen, veel vaker dan bedoeld, gevaarlijk dichtbij ons goal. Gelukkig hield bulldozer Joost de meeste ballen buiten de (denkbeeldige) 16. Na zo’n 20 minuten viel dan toch de verdiende goal van de Zambianen. Dat bleef ook de score voor de eerste helft.
Waar tijdens de rust de eerste helft door ons fanatiek werd besproken en gepraat over een verandering van tactiek, leken de Zambianen zich nergens druk om te maken.  

Na zo’n kwartier diep in de tweede helft slaagden we er dan toch in om, na een sterke opbouw, de gelijkmaker te maken.
Helaas was dit genot van korte duur, want 10 minuten later stonden de veel sterkere Zambianen al weer voor. 

Echter bleek dat de Zambianen het, ondanks het feit dat ze voor stonden, maar wat graag op penalty’s wilden laten uitlopen. Waar het in eerste instantie de bedoeling was om twee helften van 30 minuten te spelen, duurde de tweede helft verdacht lang. Later bleek dat de Zambianen hoopten dat wij in die tijd nog de gelijkmaker zouden maken. Toen ze door hadden dat die er niet meer in zat, floot de scheidsrechter de wedstrijd toch maar af. 

Omdat ze toch graag penalty’s wilden schieten, besloten ze die er gewoon random achteraan te plakken.
Daarmee begonnen we, door een fantastische redding van Pjotr, sterk.
Ondanks dat kwamen er ook weinig ballen langs de keeper van de Zambianen. Uiteindelijk liep het af in een gezellige bedoening, waarbij iedereen de kans kreeg om er één te nemen. 

Het interland werd afgesloten met een prijsuitreiking, waarbij Alexander en Michael Tembo de bekers uitdeelden. 

Zoals u vast wel begrijpt stonken de mannen (en Madelein) een uur in de wind. Waar de meiden al snel naar de douche wilden vluchten, besloten we uit nood toch maar de jongens voor te laten gaan. Het was een echte race tegen de klok om voor het donker allemaal fris aan tafel te zitten. 

Na de avondmaaltijd, Tito had weer heerlijke pasta met koolsla voor ons gekookt, sloten we de avond heerlijk vrij af. En dat met het fantastische nieuws dat we deze avond maar liefst een uur later naar bed mochten. We hebben ook genoten bij het kampvuur met een prachtige sterrenhemel, zie foto!

Quote van de dag:
‘Mama, mogen we een kwartiertje later naar bed?’ Ruben aan Gerina

– – –

16 augustus – Kerk en dansles 

Na een late zaterdagavond ging de wekker vandaag weer om 7 uur. Nadat we allemaal uit bed waren gekomen, mochten we aan het ontbijt weer heerlijk aan de rijstepap en ons zelfgebakken brood.
Na een goed ontbijt gingen we naar de GMG. Hier mochten we het hebben over identiteit. Wat is onze identiteit in Christus? Hebben wij een masker op of zijn wij helemaal open?

Na het GMG hadden we tijd om ons klaar te maken voor het kerkbezoek. Dit keer wat minder ver rijden als vorige keer. Na zo’n half uur kwamen we aan bij de kerk. Hier werden we door de gemeente naar binnen geleid.
We kwamen binnen en we mochten lekker op de banken ploffen. Of ten minste, dat was ons idee. De banken in deze kerk waren echter niets meer dan laag gemetselde muurtjes met een laag van de inmiddels bekende daka erover.
De kerk had van tevoren gevraagd of iemand van ons kon preken. Joël vond het mooi om deze taak op zich te nemen. Hij werd al voor de dienst naar voren geleid en mocht als enige van ons wel op een normale stoel gaan zitten. 

De dienst startte met prachtige muziek en danspassen door een aantal vrouwen uit de kerk. Hierna was het onze beurt. We mochten voorin de kerk een aantal nummers zingen. We begonnen uiteraard met ons projectlied “you are the light of the world”, gevolgd door “my lighthouse”. Na deze twee liederen vonden de locals het zo geweldig dat we nog een lied moesten zingen. We kozen voor het lied “praise”.
Hierna mochten we weer op de heerlijke zachte banken gaan zitten en mocht “dominee” Koemans zijn preek geven. Hij sprak over Efeze 6; de wapenrusting van God. Nadat hij had gesproken, was het weer de beurt aan de locals om te zingen.
Zo nu en dan liep er iemand van ons naar achteren om even te kunnen staan. De reden kunt u vast zelf wel invullen;)
Tenslotte gaf Alexander nog een dankwoord en zongen we op verzoek van de locals nog 3 liederen waarbij we er een echt feest van maakten.
Na de dienst kregen we van de complete gemeente een hand. Hierna konden we onze truck weer aanduwen.

Bij het kamp aangekomen konden we snel gaan lunchen. We kregen weer stukjes aardappels, en tomaat en ui.
Na de lunch hadden we even vrije tijd. Om 14:00 uur gingen we onze avondmaaltijd voorbereiden. Onze Joëlla en Wouter Batser hebben dit helaas niet overleefd. Zes deelnemers kregen van onze kok Tito de mogelijkheid om een kip te slachten, dit was een hele ervaring. Mooi dat we ook op dit vlak van de cultuur van Zambia mogen ‘ proeven’.

Na dit gedaan te hebben waren we in volle verwachting aan het wachten voor de dance clinic om 15:00 uur.
We zouden van locale vrouwen dansles krijgen. Maar ja, zoals we inmiddels wel van Afrika gewend zijn was er niemand te bekennen om de afgesproken tijd. Dus besloten we ons maar verder voor te bereiden voor de bonte avond voor maandag. 

Na een chille 3 uur mochten we eindelijk weer gaan eten. Onze heerlijke kippetjes werden eindelijk geserveerd. Dit in combinatie met rijst en groente.
Na dit het lekkere avondmaal was het tijd voor het avondprogramma aan het kampvuur. We hadden een geestelijke avond van Joost en Anne-Co. Hierbij lazen ze beiden een stukje uit de Bijbel, gevolgd door wat vragen.
Vandaag helaas niet te laat naar bed. Morgen gaat de wekker gewoon weer om 6 uur. 

Weer bedankt voor de groetjes, blijf ze zeker sturen!! We missen jullie allemaal!

Quote van de dag:
‘Laston look! I’m plukking een kip!’ Joshua