Vies en vermoeid, maar vooral vrolijk

We merken dat we hard hebben gewerkt, maar houden de sfeer er goed in. Op de bouw werken we richting het dak, terwijl bij het kinderprogramma een bijzondere souvenir is uitgedeeld.

Ook de afgelopen twee dagen zijn weer voorbij gevlogen. Op de bouw gaat het iets minder hard dan eerst. Door de vele uitjes en andere activiteiten zijn we met minder man, en omdat er veel op hoogte moet gebeuren zijn we sowieso niet altijd meer inzetbaar. De vermoeidheid zal ook niet helpen.

Er is echter nog steeds voortgang. Eerst de lerarenwoning, daar hopen we vandaag weer beton te gaan storten. We maken dan eerst zelf de bekisting en zullen ook ijzerdraad moeten vlechten. Ook bij de latrines wordt nog steeds gewerkt. We kunnen steeds met 2 man de binnenmuurtjes metselen, terwijl de rest zorgt voor cement en stenen.

Bij de school gebeurt ook genoeg. Gisteren zijn we begonnen aan het logo en we hopen vandaag ook het dak erop te kunnen zetten. Wij doen dat natuurlijk niet zelf, maar gelukkig hebben we met de Zambiaanse aannemer Simon een topper in huis. De dakspanning zit er sinds eergisteren op, en sindsdien zijn er steeds meer bouwvakkers bovenop het gebouw te vinden.

Ondertussen willen we stucen, maar daarvoor moet er wel eerst schoongemaakt worden. En met mensen die boven je lopen, blijkt dat je vaak weer opnieuw moet schoonmaken. Dit leidt soms tot kleine frustraties, maar gelukkig hebben we altijd nog humor en water om de sfeer erin te houden.

Zo hebben Bram en Fenna beide een bad genomen in de waterput. Bram omdat hij een 1 op 10 verloor met Grytsje, en Fenna werd er ingegooid omdat ze haar drinkfles leeggegoten had over Thymen.

Bij het kinderprogramma is er verteld over David en Goliath, en over Mozes. De opkomst is wisselend, en soms start het programma ook pas veel later. Toch blijft de blijdschap van de kinderen een mooie motivatie. Hoogtepunten voor de kinderen zijn tot nu toe misschien wel de ballonnen en de drone van Haye, die zo nu en dan de lucht in gaat.

Voor de jongeren is Life Skills eergisteren gestart. Vanmiddag is alweer de laatste bijeenkomst. Hierbij gaan onze deelnemers in gesprek met de jongeren hier, bijvoorbeeld over hun dromen, over het huwelijk, maar ook over hoe iedereen waardevol is in de ogen van God. We hopen op ontzettend mooie ontmoetingen.

Cultuuruitjes hebben we ook in overvloed. Er zijn weer een aantal groepen geweest die pindakaas hebben gemaakt, en bovendien is gisteren een kliniek bezocht. Ook is er eergisteren een klein groepje in de Toyota van Moffat naar Lundazi gereden. Het doel: groente, fruit, verf, frisdrank (voor wanneer het dak erop ligt) en voetbalshirts halen. Vooral de voetbalshirts vielen in de smaak. De eerste bestelling bestond uit 25 shirts, de tweede bestelling (die hopelijk vandaag wordt gehaald) uit nog eens 15.

Qua avondprogramma’s is het nu wat rustiger. De vrije avond, eergisteren, werd gebruikt om gezellig spelletjes te spelen, te praten of toch om vroeg in bed te duiken. Gisteravond was er weer worship, wat natuurlijk ook mooi blijft. Maar een grote groep ging ook lekker vroeg naar bed. Verstandig, want vermoeidheid is een onvermijdbaar onderdeel vanaf de tweede week van een project.

Ten slotte nog het moment waarop iedereen weer heeft gewacht: de Botte Beitel!

Eergisteren ging de Beitel naar Emma, omdat ze tijdens het kinderprogramma is ondergespuugd door een jong jochie, die Frans zijn ministroopwafel toch niet helemaal kon waarderen. Haar witte shirt zag er daarna iets anders uit. Vervolgens bracht ze het kindje naar de kroeg. Haar excuus is dat de moeder daarnaast woonde, maar ik laat het aan jullie zelf om te beoordelen wat je gelooft. De Gouden Troffel ging die avond ook naar Emma, want ze heeft ondanks de moeilijke omstandigheden uitstekend voor het kindje gezorgd.

Gisteren ging de Gouden Troffel naar Bram, die met zijn kazoo mensen toch weer op een fijne manier heeft weten te wekken. De Beitel ging naar Rebekka. Zij vond het een goed idee om ‘s avonds laat nog even drumles te nemen bij de vrouwen van de keuken. Hierdoor is onze halve groep wakker geworden. Toen Rebekka werd genomineerd gingen er dan ook enkele boze blikken die kant op.

Moraal van het verhaal is wel dat we het nog steeds ontzettend naar ons zin hebben. Vandaag is alweer de laatste volledige bouwdag, maar er staat nog genoeg op de planning om naar uit te kijken. We houden jullie op de hoogte!