Voor het laatst bouwen in Kabarondo

Het is dan echt zover. Onze laatste dagen in Kabarondo zijn aangebroken...

Dinsdag stond alweer de laatste bouwdag op het programma. Langzaam beginnen we af te tellen en merken we dat er steeds meer “laatste keren” zijn. Dat geeft een dubbel gevoel: we kijken uit naar alles wat nog komt, maar beseffen ook dat deze bijzondere periode bijna ten einde is.

De ochtend begon met het verplaatsen van stapels stenen. Misschien niet het meest spectaculaire werk, maar wel belangrijk. De stenen werden van de ene naar de andere plek gebracht, zodat de speelplaats in het midden van de school weer helemaal vrij is. Wanneer straks het regenseizoen begint, kan het gras daar weer groeien en hebben de kinderen weer een fijne plek om te spelen.

Op de bouwplaats zelf werden ondertussen andere stenen verwerkt in het looppad naast de nieuwe klaslokalen. Ook werd er hard gewerkt aan het dak, dat door onze lokale collega’s werd geplaatst. Mooi om te zien hoe alles steeds verder af komt.

Robbin en Noémie werkten ondertussen aan het logo op het gebouw. Het is echt prachtig geworden. Een mooie, blijvende herinnering aan dit gezamenlijke project.

Een groep ging deze ochtend naar een zelfhulpgroep in de omgeving. Daar worden allerlei handgemaakte producten gemaakt. Omdat we elkaar inmiddels al een paar keer hebben ontmoet, voelden de ontmoetingen vertrouwd en mochten de deelnemers meteen meedoen met het handwerk. Ook kregen ze een kijkje bij de generale repetitie van de kinderen, die morgen tijdens de bouwoverdracht een optreden zullen verzorgen. Er werd enthousiast geoefend met zang, dans en zelfs acrobatiek.

De middag verliep rustig. Er was de mogelijkheid om een kind van het Compassion-project in Kabarondo te sponsoren, iets waar verschillende deelnemers gebruik van maakten.

Verder was er ook voor het laatst een regulier kinderprogramma. Deze keer ging het over Jona. We hebben een héél mooie vlaggenlijn gemaakt met de kinderen.

Daarna stond er weer een gymles van Prosper op het programma. Zoals we inmiddels van hem gewend zijn, ging dat fanatiek. Gelukkig duurde de les deze keer maar een half uur, wat hopelijk iets minder spierpijn oplevert.

Ondertussen klonk vanaf het veld het prachtige gezang van het vrouwenkoor, dat aan het oefenen was. Het blijft bijzonder hoe muziek hier overal om je heen klinkt en sfeer brengt.

Na het avondeten kwam de staf weer bij elkaar voor de dagelijkse vergadering. Zo’n moment om even samen terug te kijken op de dag, in te checken hoe het met iedereen gaat en de praktische zaken voor de volgende dag door te nemen.

Ondertussen zaten veel deelnemers gezellig buiten met Michael, een van onze jonge tolken. Er werd veel gepraat en gelachen en het klonk als een ontspannen afsluiting van de dag.

De meesten zochten vervolgens op tijd hun bed op, want woensdag belooft een bijzondere dag te worden. Sarah viert haar achttiende verjaardag, de officiële bouwoverdracht staat op het programma en ’s middags hopen we samen met heel veel kinderen een groot kinderfeest te vieren. Slaap lekker!