Set-uppers Joost en Maarten nemen je mee naar Itiyahi en vertellen waarom het zo belangrijk is dat hier een trainingscentrum komt.
Na een enerverende reis door de bergen met mooie uitzichten komen we aan in Itiyahi. Onderweg krijgen we een kijkje in het dagelijks leven in Nepal, langs de weg en in de dorpen. Een drukte van belang en veel bedrijvigheid. Itiyahi is een dorp met zo’n 1500 inwoners waarvan veel mensen leven van de landbouw. Naast de typisch Nepalese bebouwing van twee of drie verdiepingen zien we ook veel kleine huisjes daar tussenin. Hier wonen de armsten uit het dorp. Aangekomen in Itiyahi worden we op Nepalese wijze onthaald door de plaatselijke zelf help groep (SHG) Triek, we krijgen een sjaaltje omgehangen en een rode stip op onze voorhoofd.
De SHG is, met steun van TLM, een belangrijke groep bewoners die omzien naar mensen met lepra of het voorkomen daarvan. Ze weten hoe het stigma op lepra de levens van mensen drastisch kan veranderen. Eén van de SGH-deelnemers was getroffen door lepra, haar man wilde van haar scheiden en haar toekomst werd onzeker. Voor een vrouw alleen is het lastig om in je dagelijks leven te voorzien. Met hulp van de SGH en TLM heeft ze, met een zgn. Micro-krediet, een bedrijfje kunnen starten, zodat ze met de verkoop van goederen weer in haar dagelijks bestaan kan voorzien.
De plek waar straks het gemeenschaps-/trainingscentrum moet komen ligt aan de rand van het dorp. Het gemeenschaps-/trainingscentrum is voor de SGH een belangrijke plek van waaruit ze hun programma kunnen uitdragen. Niet buiten vanonder een boom, maar vanuit een eigen gebouw. Een plek voor opslag en distributie van medicatie. Een pek waar vrouwen zich veilig voelen om over gevoelige onderwerpen als veiligheid, gezondheid en financiën te kunnen praten.
Het gebouw gaat als vliegwiel fungeren om het werk van TLM en de SGH in het dorp, maar ook in de directe omgeving te kunnen uitbreiden.
Reacties op dit bericht
Geen reacties gevonden. Laat als eerste een reactie achter.