Tassen ingepakt, souvenirs ingeslagen en op naar huis!

Vandaag was het dan eindelijk zover.. onze reis terug naar Nederland is begonnen. 

24/25 augustus – Going back to Holland 

Vanochtend werden we om half zes gewekt. We kropen onze bedden uit (besefmomentje: de volgende keer dat we in een fatsoenlijk bed kunnen slapen is hopelijk thuis:) en we volgde ons gebruikelijke ochtendroutine van ontbijt, GMG en klaarmaken voor de dag.
Vandaag voegde we daaraan toe dat de rode tassen voor de laatste keer ingepakt werden. Die ritsen gingen een stuk makkelijker dicht dan toen we richting Afrika vertrokken😅

Deze laatste dag dat we als groep bij elkaar zijn vieren we met elkaar de verjaardag van Joël, die zijn 22ste levensjaar in Afrika mag starten. Hij wordt wakker gezongen met ‘Happy Birthday’ en in de ontbijtzaal wordt hij begroet met confetti. Ook de taart ontbreekt niet.
We wensen hem een gezegend jaar toe met veel liefde en kracht. 

Voor dat we daadwerkelijk richting het vliegveld rijden, doen we een tussenstop bij Cultural Village.
Dit is echt een toeristische trekpleister.
Het is een soort markt; overal staan kraampjes met allerlei souvenirs. Verkopers trekken ons naar binnen en proberen hun koopwaar aan ons kwijt te raken.
Houten dieren, armbanden, schorten en voetbalshirtjes gaan nog in ons handbagage mee. De kwatza’s vliegen de portomonnees uit.
Maar wij zouden geen Nederlanders zijn als we niet een beetje gierig doen. Een souvenir bleef in het ‘winkeltje’ liggen als we het niet voor de helft van de prijs mee zouden krijgen. Op die manier hebben we nu genoeg souvenirs mee voor iedereen die thuis op ons wachten.  

Daarna was het dan echt tijd om met alle groene T-shirtjes ons weer over de airport te bewegen. Anderhalve dag reizen, twee vluchten en een busrit zijn we nu van Nederland verwijderd. En dan is deze reis alweer ten einde.
Als groep genieten we nog van de laatste uren samen; in het vliegtuig zingen we nogmaals ‘Happy Birthday’ voor Joël en krijgt hij allemaal lekkers uit de business class. En op het vliegveld zingen we ook vrolijk liedjes zoals ‘Deep, deep, deep, as the sea’.
Ook lezen we daar nog wat groetjes voor, daar genieten we nog steeds van, er worden er nog volop geschreven!
We zijn weer dankbaar met een voorspoedige vliegreis en voelen ons gezegend met dit hele avontuur; samen zijn we een hele hechte groep geworden. Het zal straks even wennen zijn om niet meer met elkaar te zijn. 

We zijn er allemaal over eens dat dit een onvergetelijke reis was. Van tevoren waren we vol verwachting wat er allemaal in dit avontuur op ons te wachten stond. Nu kunnen we het hebben over de ervaringen die we delen. Het is zonder twijfel een reis waarbij we mooie levenslessen in onze rode tassen mee naar huis nemen. 

Want wat hebben wij mogen leren van de bevolking van Afrika. Waar wij heen gingen om te helpen en hopelijk de toekomst van deze mensen te verbeteren, leerden zij ons hoe eenvoudig het geloof in God kan zijn. In vergelijking met ons hebben deze mensen maar weinig, maar ze hebben alles. Ze zijn dankbaar voor alles wat God hen geeft en vertrouwen erop dat Hij hen bescherming biedt in het leven dat zij leiden.
Daar kunnen wij nog een voorbeeld aan nemen.
We mogen God dankbaar zijn voor alles wat Hij ons geeft, ook met de kleine dingen in het leven. We hoeven niet ontevreden te zijn, want God geeft wat nodig is. Daar mogen we op vertrouwen en in die rust mogen we leven.
Ook dat leren we van de mensen, waar we drie weken mee hebben samen geleefd. Er wordt met de dag geleefd, morgen komt vanzelf. Zoals Mattheus 6 ook mooi beschrijft dat elke dag zijn eigen zorgen kent.
Het geeft een rust, om zo te mogen vertrouwen op Gods bescherming. 

We mochten het oprechte geloof van deze mensen zien; in de kerken die we bezocht hebben, in de teksten die overal op de vrachtwagens te zien zijn en gesprekken die we hebben gehad, maar ook in de daden van dienstbaarheid die zij hebben getoond. Ze deelden met ons, van alles wat ze hadden en het belangrijkste; ze deelden Gods liefde met ons.
Ook wij mogen Gods liefde delen met onze medemens. We mochten dat doen in Zambia, we mogen dat doen in Nederland. Wat Hij ons geeft, mogen wij door stralen naar onze medemens. Het is de mooiste opdracht die we gekregen hebben. 

We danken God voor Zijn beschermende liefde deze reis. Hij heeft ons gespaard en bewaard. We mogen veilig terugkeren. Zijn zegende hand rust op ons.
Wij bidden met elkaar dat dit een reis is die we nooit vergeten en dat we ook in Nederland door mogen gaan met het dienen in Gods koninkrijk, op de manier die Hij van ons vraagt. Wij mogen bouwen en vertrouwen op deze goede God. 

Prijs Zijn grote Naam en al Zijn werken!

Quote of the day:
‘We zijn met zo veel mooie mensen’ Ruben